มื้ออาหารของเช้าวันนี้เป็นไปอย่างเร่งรีบกว่าทุกมื้อ หยวนห่าวอี้เร่งมือคีบอาหารเข้าปาก ขณะดวงตายังคงจดจ้องเพียงจดหมายห้าฉบับตรงหน้าไม่วางตา และทันทีที่กลับถึงห้องพักเขานั่งประจำโต๊ะเขียนหนังสือตัวเก่าที่ถูกส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่นด้วยความรู้สึกร้อนรน
สองฉบับแรกเป็นจดหมายของแม่และพี่สาวที่มักจะเขียนมาเล่าความเป็นอยู่ทั่ว ๆ ไป และถามความเป็นไปของเขาอย่างเช่นปกติ ส่วนฉบับที่สามเป็นของอินอินที่ตอบกลับจดหมายของเขาฉบับก่อน
ส่วนฉบับที่สี่อินอินส่งมาเช่นเดียวกัน ซึ่งเป็นจดหมายถามไถ่ทั่วไปที่เธอมักจะแสดงความห่วงใยผ่านตัวอักษรอย่างเช่นปกติเมื่อรู้สึกว่าเขาหายไปนาน โดยข้อความช่วงหลังเธอบอกว่าไปสอบเกาเข่ามาเรียบร้อยแล้ว และกำลังรอผล ซึ่งเขาเคยถามอินอินไปก่อนหน้านี้ว่าเธออยากเรียนมหาวิทยาลัยที่ไหน เจ้าตัวก็เอาแต่บ่ายเบี่ยงไม่ยอมตอบเสมอมา
ส่วนฉบับสุดท้ายของอินอินนั้นสร้างความแปลกใจให้หยวนห่าวอี้เป็นอย่างม
