ในทุกวันหยุดหวังลี่อินและหยวนห่าวอี้มักจะนัดหมายกันมานั่งกินข้าวตามร้านอาหารนอกมหาวิทยาลัยเสมอ ซึ่งแน่นอนว่าจะต้องเป็นร้านที่อยู่กึ่งกลางระหว่างเราทั้งคู่ ในตอนหลังที่มีโรงภาพยนตร์มาเปิดใหม่ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่พักของทั้งคู่ หยวนห่าวอี้ไม่พลาดโอกาสที่จะชวนอินอินของเขามาดูหนังด้วยกันแทบทุกสัปดาห์
“ห่าวอี้นายอยากดูเรื่องไหน?”เสียงใสถามเจ้าเด็กตัวโตที่ชวนเธอมาดูหนัง ขณะสายตายังคงมองไล่ไปตามโปสเตอร์โฆษณาเพื่อหาหนังเรื่องที่อยากจะดู ทว่าเธอมีอยู่ในใจถึงสองเรื่องและยังตัดสินใจไม่ได้ จึงเลือกถามห่าวอี้แทน
แต่คำตอบของคนที่มาด้วยกันก็ทำเอาคนถามยิ้มแก้มปริอยู่นานทีเดียว
“เรื่องที่อินอินอยากดู”เสียงนุ่มทุ้มตอบออกไปอย่างไม่ต้องคิด เธอมองหาหนังที่อยากจะดู ส่วนเขาก็มองหาแต่เธอ และมันจะเป็นเช่นนั้นเสมอ…
“ได้ ไปซื้อตั๋วกัน”
ความสัมพันธ์ที่ไม่ได้ระบุสถานะชัดเจน แต่กลับไม่เป็นอุปสรรคต่อทั้งคู่แม้แต่น้อย
