อีกไม่ถึงหนึ่งเดือนก็จะเข้าสู่ช่วงฤดูหนาวอย่างสมบูรณ์ ในช่วงสายของบ้านหยวนคนที่เดินผ่านไปผ่านมามักจะเห็นหญิงวัยกลางคนนั่งรับลมอยู่หน้าบ้านเสมอ ยิ่งระยะหลังเพ่ยเจินมักนั่งอยู่หน้าบ้านเพื่อรอคอยลูกสาวกลับบ้านด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข
ริมฝีปากที่เคยแตกระแหงยามนี้ดูชุ่มชื้นและไม่ได้รู้สึกแห้งตึงจนเลือดไหลซิบอีกแล้ว ไม่ใช่เพียงแค่ลูก ๆ ที่รู้สึกว่าอาการเจ็บป่วยของเธอดีขึ้นมาก ตัวเธอเองก็รู้สึกไม่ต่างกัน การนอนหลับอย่างเต็มอิ่มโดยไม่ต้องตื่นขึ้นมาไอจนตัวงอเช่นนี้มันทำให้ยามตื่นขึ้นมารู้สึกสดชื่นไม่น้อย
จากที่ไม่มีแม้แต่ความหวังว่าจะหายดี ตอนนี้กลับดีขึ้นจนสามารถมานั่งรับลมรอลูก ๆ กลับบ้านได้แล้ว คงต้องขอบคุณซูมี่และห่าวอี้ ทั้งสองคนเป็นเด็กกตัญญูมาก…มากเสียจนแม่อย่างเธอรู้สึกละอายใจ
ในทุกครั้งที่เห็นการเป็นอยู่อย่างอัตคัดของสองพี่น้อง เพื่อนำเงินเกือบทั้งหมดมาซื้อยารักษาแม่ที่ร่างกายไม่แข็งแรงอย่าง
