เกิดเป็นความเปลี่ยนแปลงขึ้นทีละเล็กทีละน้อยระหว่างกันในทุกวัน เพลิงพศุตม์จะรู้ตัวไหมคงไม่อาจรู้ได้ ทว่าหยาดลดานั้นรู้ตัวเข้าเต็มๆ มันชัดเจนจนเธอเองเริ่มสับสนว่าบนเส้นทางความสัมพันธ์นี้ เธอควรหยุดเพียงแค่นี้ หรือปล่อยใจให้ไปกับเพลิงพศุตม์ต่อดี?
เขาอ่อนโยนกับเธอขึ้นมาก บางครั้งก็ทำเหมือนว่าสนใจใคร่รัก โอบกอดจนเธอรู้สึกอบอุ่นสบายใจ แต่ไปๆ มาๆ ก็เหมือนไม่คิดอะไร เฉยชาทำเหมือนเธอเป็นของเล่นชิ้นหนึ่งที่เขาซื้อมาไว้เล่นแก้เหงาเท่านั้น พอกอดจนเบื่อ เล่นจนหน่ายก็วางทิ้งไว้ พอมีอารมณ์อยากระบายก็เรียกหา
เพลิงพศุตม์ทำเธอสับสนไปหมดแล้ว!?
ช่วงเช้าของวันนี้หยาดลดาไม่มีเรียน เธอไม่ต้องรีบร้อนทำอะไรเป็นพิเศษ นอกจากเตรียมมื้อเช้าและมื้อกลางวันไว้ให้เพลิงพศุตม์เท่านั้น มื้อเช้าเขาจะทานที่นี่ ส่วนมื้อกลางวันเขาขอให้เธอทำใส่กล่องไว้ให้ เขาให้ทำแบบนี้มาสักพักแล้ว โดยให้เหตุผลง่ายๆ ที่เหมือนจะฟังขึ้นมั้ง?
‘ผ
