“...”
หยาดลดายังคงเงียบงัน ไม่ตอบโต้ ทว่าท่าทางอวดดีนั่นกลับทำให้ผู้เป็นแม่ยิ่งหงุดหงิดกับลูกสาวคนโตเข้าไปใหญ่และแทนที่จะหยุดด่า เธอกลับด่าหนักขึ้นไปอีก
“ระวังเถอะ เด็กแบบแกสักวันจะท้องไม่มีพ่อ!”
“คุณแม่พอแล้วค่ะ อย่าพูดแบบนี้กับพี่เรนเลยนะคะ ยังไงพี่เรนก็เป็นพี่สาวรินนะ”
“พี่สาวที่ทำตัวไม่ได้เรื่องอะไรสักอย่าง แกยังจะนับถืออีกหรือไง ดีให้ได้สักเสี้ยวหนึ่งของแกแม่จะไม่ว่าเลยยัยริน” เอ่ยจบก็ยื่นมือไปลูบศีรษะลูกสาวคนเล็กอย่างอ่อนโยนทะนุถนอม มอบทุกการกระทำและสัมผัสที่แตกต่างกันราวฟ้ากับเหวให้
น้องสาวได้รับความรัก ส่วนพี่สาวได้รับแต่ความเกลียดชังอย่างนั้นเหรอ?
หยาดลดามองออก แต่แค่ไม่พูด ถ้อยคำปกป้อง ทั้งยังพยายามห้ามปรามมารดาเมื่อครู่ไม่ได้ออกมาจากใจจริงของน้องสาวแท้ๆ อย่างคีรินตาหรอก เด็กคนนี้ไม่ใช่คนที่จะมาปกป้องและหวังดีกับใครง่ายๆ ที่ทำไปก็หวังผลประโยชน์ทั้งนั้น คงอยากเป็นเด็กดีในสาย
