คืนนั้นหยาดลดาต้องนอนที่เพนต์เฮาส์ของเพลิงพศุตม์อย่างเลี่ยงไม่ได้ ทว่าเมื่อตื่นมาก็พบกับชุดนักศึกษาขนาดเท่ากับของเธอเป๊ะๆ แขวนรอไว้ตรงหน้าตู้เสื้อผ้า ซึ่งมาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้เช่นกัน
ถึงจะงุนงงแต่ก็รีบหยิบมันเข้าไปอาบน้ำแต่งตัว เพราะกลัวจะไปไม่ทันคลาสเช้าของวัน ใส่กระโปรงทรงเอผ่าหน้ายาว 14 นิ้วแล้วก็แอบไม่มั่นใจเล็กน้อย บอกเลยว่ามันสั้นมาก เธอไม่เคยใส่กระโปรงสั้นขนาดนี้มาก่อน เวลาเดินทีก็เหมือนถูกมองไปถึงไหนต่อไหน
“คุณเพลิง...”
ออกมาจากห้องก็ต้องชะงัก เมื่อเพลิงพศุตม์กำลังนั่งจิบกาแฟอยู่ในห้องนั่งเล่น เขาเหลืิอบมองเธอเล็กน้อย ก่อนจะต้องเอี้ยวตัวกลับมามองให้เต็มตา จ้องสังเกตตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าอย่างพอใจ
“เธอใส่ความยาวเท่านี้แล้วสวย”
“แต่เรนว่ามันสั้นไปนะคะ”
“แต่ผมชอบแบบนี้นะ” พูดแล้วก็เอียงคอแทะโลมด้วยสายตา มองลากไปตามต้นขาขาว ก่อนจะเลียริมฝีปากอย่างหิวกระหาย
“มานี่สิ” พูดแล้วก
