“แล้วผิงเค้ารู้หรือยังว่าต้องแต่งล้างหนี้”
“ยังหรอก พ่อก็รอคุยกับแกก่อนนั่นแหละ”
“งั้นก็อย่าเพิ่งให้เธอรู้เลยครับ”
“แปลว่าแกไม่เอา”
“เอาสิครับ”
“หืม?”
“แต่ขอเวลาผมศึกษานิสัยใจคอว่าที่เมียในอนาคตสักหน่อย ถ้าเราเข้ากันได้ดีผมถึงจะแต่ง พ่อโอเครึเปล่า”
“ก็ไม่มีอะไรเสียหาย”
“งั้นผมมีข้อแม้”
“อะไรอีก”
“ถ้าแม่หายดีแล้ว...ผิงต้องไปอยู่กับผมที่กรุงเทพฯ ชั่วคราว ในฐานะ...สาวใช้ประจำตัว”
“หืม? นี่คิดจะเล่นสนุกเหมือนตาวิชญ์หรือไง”
“โธ่ บอกแล้วไงครับว่าผมอยากศึกษานิสัยใจคอของเธอก่อน ถ้าผมไม่ได้อยู่กับเธอแล้วจะศึกษากันท่าไหนล่ะ”
“แล้วทำไมต้องให้น้องไปเป็นสาวใช้ เค้าเรียนพยาบาลมานะ”
“ก็ผมไม่ได้ป่วยนี่ครับ”
“เฮ้อ...แกนี่มันจริงๆ เล๊ย...” พิษณุส่ายหน้าอย่างระอาใจกับความเจ้าเล่ห์และไหลไปได้เรื่อยๆ ของลูกชายคนนี้
“เอาน่าพ่อ ถ้าพ่ออยากให้ผมมีเมีย พ่อก็ต้องยอมทำตามเงื่อนไขของผม ไม่งั้น...ผมไม่แ
