บทที่ 30
ยอมแล้วครับทูนหัว
"แบบนั้นก็ได้ เอาที่มึงคิดว่าดี ขืนพวกเราไปลากน้องพาฝันกลับตอนนี้คงได้ทะเลาะกันอีก"
ถ้าอย่างนั้นก็คงต้องเป็นตามนั้น พวกเขาเดินนำบอดี้การ์ดขึ้นมาด้านบนพนักงานจึงรีบเคลียร์โต๊ะประจำของพวกเขาทันที ระดับลูกค้ารายใหญ่มา ผิดพลาดไม่ได้เด็ดขาด
"อ้าวพวกพี่มาดื่มมาดริงก์เหมือนกันเหรอ"
"ครับ น้องพาฝันแต่งตัวน่ารักจังเลยนะครับวันนี้"
"ขอบคุณ พวกพี่ก็ตามสบายนะ พอดีฉันมีธุระจะคุยกับเพื่อนขอไม่ไปนั่งร่วมโต๊ะนะ"
พูดจบเธอก็หันไป ทำเอาสองหนุ่มมองหน้ากันแล้วถอนหายใจออกมา ไม่ขอนั่งร่วมโต๊ะแบบนี้ก็หมายความว่าเธอจะอยู่แบบของเธอ โดยไม่ให้พวกเขาเข้าไปวุ่นวายใช่ไหม
ยิ่งดึกบรรยากาศยิ่งสนุกแม้กระทั่งเสียงเพลงก็เปลี่ยนไป พาฝันไม่ได้ลุกขึ้นเต้นเธอแค่นั่งโยกเบา ๆ ก็ดูมีเสน่ห์ ในระหว่างที่เธอกำลังสนุกสนานอยู่กับเพื่อนก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาแล้วนั่งลงที่โต๊ะข้างเธอ
เขายิ้มหวานพร้
