บทที่ 31
ทูนหัวของเสือ
"ฮือออ ฉันอยากร้องไห้ ขอบคุณมากนะที่แกเข้าใจฉัน เอาไว้ถึงเวลาฉันจะพามาเปิดตัวกับแกเป็นคนแรกเลย"
"จ้าา ฉันจะรอวันนั้นอย่ารีบเลิกกันก่อนล่ะ แกมันยิ่งไวต่อผู้ชายด้วย"
"ฮ่า ๆ ๆ พูดบ้าอะไรของแก ตอนนี้แค่พี่เขาคนเดียวฉันก็ไม่มีแรงไปยุ่งกับใครแล้ว แกรู้ไหมฉันไม่เคยมีความสุขแบบนี้มาก่อนเลย พอคบคนที่โตกว่าหัวใจมันกระชุ่มกระชวย ไม่ว่าจะทำอะไรฉันก็ได้คำแนะนำที่ดีตลอด"
เห็นมันเพ้อฝันมีความสุขฉันก็พลอยโล่งใจ ขืนมันกลับไปคบกับไอ้เด็กเปรตนั่นฉันคงได้เลิกคบมันเป็นเพื่อน เพราะคนอย่างไอ้น้องนายดูท่าจะไม่สำนึกง่าย ๆ
กลับมาถึงเพนท์เฮาส์ฉันก็รีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า สวมใส่ชุดนอนสายเดี่ยวบาง ๆ อยากจะขึ้นไปนอนใจจะขาด แต่ก็ห่วงกลัวว่าพี่สิบทิศกับพี่ปฐพีจะเจ็บตัวหรือเป็นอะไรไป บอดี้การ์ดที่นี่แน่นหนาก็จริง แต่พอเกิดเรื่องไม่รู้บอดี้การ์ดจากที่ไหนมาเพิ่มอีก
"พี่เอกคะทำไมพวกเขายังไม่
