บทที่ 4 เสือสองตัวเห่าบ๊อกๆ

บทที่ 4 เสือสองตัวเห่าบ๊อกๆ กลับมาถึงบ้านฉันก็เจอยัยน้องสาวตัวดีนอนอยู่ที่โซฟา น้ำลายยืดลงมาที่พื้นหมดสภาพลูกคุณหนูจริง ๆ เห็นแล้วรับไม่ได้ "ทอฝัน!" ฉันเดินเข้าไปเขย่าตัวน้องสาวแถมยังตะโกนเรียกจนแม่บ้านเดินออกมาดู แต่ยัยตัวดีก็ยังไม่ตื่น ปลุกยังไงก็ไม่ยอมตื่น "ทอฝัน!" "ฮะ! อุ๊ยพี่พาฝัน กี่โมงแล้วคะ ว้าย! จะเที่ยงคืนแล้ว ทำไมพี่พาฝันเพิ่งจะกลับ เมามากหรือเปล่าเดี๋ยวคุณพ่อรู้จะโดนดุเอานะคะ" "ฉันรู้ลิมิตตัวเอง บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่ามานอนแบบนี้ ถ้าฉันกลับไม่ไหวฉันไปนอนคอนโดเพื่อนได้" "หนูแค่เป็นห่วงค่ะ กลัวพี่เมากลับมาบ้าน" หัวจะปวดจริง ๆ ฉันสองคนเดินกลับขึ้นมาบนห้องต่างคนต่างนอนห้องใครห้องมัน เพราะว่าน้องสาวฉันเป็นเด็กแบบนี้ไง ฉันถึงไม่อยากให้ครอบครัวไปทำอะไรเสี่ยง ๆ ถ้าทุกอย่างมันจบที่ตัวฉันได้ก็ตามนั้น จะได้ไม่มีใครมาเดือดร้อนอีก เช้าวันต่อมา วันนี้ฉันขับรถมาเรียนตามปกติ มาถึงฉันก็เจอเหตุการณ์ทะเลาะวิวาทด้านหลังตึกบริหาร ฉันพยายามเดินเลี่ยงไม่สนใจแต่ยัยมาเบลลากฉันมาดู เพราะนักศึกษาที่ตบกันเป็นรุ่นพี่ปี 3 กับปี 4 "แกจะพาฉันมาดูอะไรไร้สาระทำไม ฉันมีเรื่องให้คิดมากพออยู่แล้วนะ" "ที่ฉันพาแกมาก็เพราะว่าสองคนที่ตบกันเป็นผู้หญิงของรุ่นพี่ที่ชื่อสิบทิศไง ผู้ชายที่แกอยากเข้าหานั่นน่ะ" "หาา แล้วตบกันเรื่องอะไร แย่งผู้ชายเหรอ สิ้นคิดชะมัด" "ฉันก็ไม่รู้ แต่ได้ยินพวกนังกวางพูดกัน" เมื่อมาถึงจุดเกิดเหตุ สิ่งที่ฉันอึ้งอย่างแรกคือบอดี้การ์ดจำนวนสิบคนยืนล้อมรอบกันไม่ให้ใครเข้า ส่วนอีตาสิบทิศนั่งไขว่ห้างอยู่บนโต๊ะม้าหินอ่อน "อีเลว! มึงกล้ามากที่เข้ามายุ่งกับผู้ชายของกู!" เพียะ! "มึงสิเลว กูมาก่อนมึงมาทีหลังยังหน้าด้านมาด่ากูอีก คิดว่าเป็นรุ่นพี่แล้วกูจะกลัวหรือไง!" เพียะ! ทั้งสองตบกันอย่างดุเดือด ทั้งกระชากผมทั้งกระโดดถีบ ส่วนตัวต้นเหตุกลับนั่งสูบบุหรี่หน้าตาเฉย ระหว่างที่ฉันยืนดูนักศึกษาข้าง ๆ ก็เริ่มขยับถอยเพราะมีบุคคลที่สามเดินเข้ามา แถมยังชนไหล่ฉันจนฉันเซไปหามาเบล "อุ๊ย!" "ขอโทษครับ" อึ้งอีกครั้ง เพราะคนที่เดินเข้ามาคืออีตาปฐพี เขาเดินผ่านสองสาวที่กำลังตบกันแถมยังหันมายิ้มให้ฉันเล็กน้อย จะยิ้มให้ฉันทำไมหน้าฉันเหมือนแม่เขาหรือไง "ต้องใจหมาแค่ไหนถึงปล่อยให้ผู้หญิงตบกันอยู่ได้" เสียงของฉันมันคงดังมาก ทุกคนที่ยืนอยู่แถวนั้นหันมามองหน้าฉันกันหมดเลย แม้แต่สองหนุ่มที่ยืนสูบบุหรี่ด้วยกันยังกดสายตามองหน้าฉัน "แกจะพูดเสียงดังทำไมพาฝัน" มาเบลกระซิบ "ก็ฉันพูดเรื่องจริง ดูรุ่นพี่สองคนนี้สิ ตบกันจนเลือดออกปากออกจมูกแล้วแถมตบกันเพียงเพราะแย่งผู้ชาย สมองไม่มีเลยมั้งที่ตบกันอยู่เนี่ย ผู้ชายมันทำอะไรบ้าง มันเข้ามาห้ามไหม หรือใครชนะมันจะเลือกคนนั้น สภาพตัวเองเละขนาดนี้ต่อให้ใครชนะผู้ชายมันก็ไม่เอาหรอก!" นักศึกษาหลายคนเห็นด้วยกับฉัน ส่วนนักศึกษาที่ตบกันถึงกับหยุดชะงักทันที ฉันพูดผิดตรงไหน ที่พูดมามันก็คือเรื่องจริง ถ้าคนเรามันรักผู้หญิงคนไหน มันไม่ปล่อยให้คนที่รักต้องมาเจ็บตัวหรอก "สิบทิศคะ สรุปแล้วเรื่องนี้จะเอายังไงแพรเจ็บไปหมดแล้วนะ!" "ใครใช้ให้พวกเธอตบกันล่ะ?" เขาตอบได้หน้าตาเฉยมาก แถมยังเดินล้วงกระเป๋าผ่านหน้าทั้งสองคนมายืนอยู่ตรงหน้าฉัน เอาสิจ้องมาฉันก็จ้องกลับเหมือนกัน คิดว่าตัวเองมีอำนาจคนเดียวหรือไง "มองหน้าฉันทำไม หน้าฉันเหมือนแม่พี่หรือไง?" "หึ!" นอกจากไม่ตอบยังเดินชนไหลฉันอีก ไอ้บ้า ไอ้หน้าหมา ไอ้เลว! ฉันอยากจะด่าตามตูด แต่พอหันมาก็เจออีตาปฐพียืนอยู่ตรงหน้าฉันเหมือนกัน เป็นอะไรกับฉันมากไหม ถ้าอยากให้ฉันด่า ฉันจะได้ด่าทีเดียว "ขอทางหน่อยครับ" มาเบลรีบดึงแขนฉันให้หลบก่อนที่พวกบอดี้การ์ดจะเดินตามหลังทั้งสองคนออกไป หลังจากนั้นเหตุการณ์ทุกอย่างก็กลับมาสู่ภาวะปกติ ฉันกับมาเบลเดินกลับขึ้นมาบนห้องเรียน เสียงเพื่อน ๆ ร่วมคลาสเรียนกำลังพูดถึงประเด็นร้อนในวันนี้ คนที่รู้เรื่องราวเล่าว่าทั้งสองคนตบกันเพราะแย่งผู้ชาย นิสัยของอีตาสิบทิศคือเปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น และวันนี้ฉันจะได้รู้ว่าทั้งสองคนยังไม่มีแฟน "แกจะเอายังไง ดูแล้วสองคนนั้นเสือตัวพ่อเลยนะ ฉันกลัวว่าพวกนั้นจะมาหลอกแกอะ" "ถ้าผลประโยชน์ที่ฉันได้มามันทำให้ครอบครัวฉันหลุดพ้นจากมลทิน ฉันก็ยินดีให้พวกนั้นมาหลอกฉันเหมือนกัน" "แต่เสือยังไงก็คือเสือนะพาฝัน" "ฉันนี่แหละที่จะทำให้เสือสองตัวเห่าบ๊อก ๆ ให้ดู" สองคนนี้ชอบให้ผู้หญิงเข้าหา งั้นแบบนี้แหละมันง่ายสำหรับฉัน แผนการของฉันมันกำลังเริ่มขึ้นแล้ว เสือสองตัวต้องเจอคนแบบฉัน "ถ้าแกจะเข้าหาสองคนนั้นแกจำที่กิ๊กฉันบอกได้ไหม แกต้องเข้าหารุ่นพี่ปฐพีพอจะเข้าหาง่ายกว่าพี่สิบทิศ" "อืม... ฉันกำลังคิดวิธีอยู่ บางทีฉันอาจจะต้องเปลืองตัวแต่ไม่เป็นไร เพราะไม่มีใครเสียวอยู่ฝ่ายเดียวหรอก" "โอ้วแม่เจ้า!"