บทที่ 3
สืบต่อไป
หลายวันผ่านไปก็ยังไม่มีอะไรคืบหน้า เหมือนว่าสองคนนั้นจะไม่ได้สนใจฉัน เพราะหลังจากที่ฉันยอมอยู่เฉย ๆ ก็ไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ เลย บอดี้การ์ดรายงานว่าเหตุการณ์ทุกอย่างปกติ ทั้งสองคนนั้นไม่ได้ส่งคนมาสะกดรอยตาม หรือตามสืบเรื่องราวของฉันด้วย
แต่วันนี้มันเป็นวันที่ฉันต้องมางานเลี้ยงวันเกิดกิ๊กคนที่สามของยัยมาเบล งานเลี้ยงถูกจัดขึ้นที่ผับ S.K.Y ฉันเคยมาที่นี่ครั้งเดียวและไม่ค่อยชอบกับแหล่งอโคจรมั่วสุมนี้สักเท่าไหร่ มันมีแต่พวกเด็กกระโปกมารวมตัวกัน เห็นแล้วรำคาญลูกตา
"สวัสดีครับพี่พาฝัน ไม่คิดเลยว่าพี่คนสวยจะมางานวันเกิดผมด้วย"
"ฉันก็ไม่ได้อยากมาหรอก ถ้าไม่ติดว่าเพื่อนฉันต้องมาอยู่ในพื้นที่เสี่ยง ๆ แบบนี้ ฉันไม่มีทางมาเหยียบที่นี่เป็นอันขาด ว่าแต่นายเถอะอายุเท่าไหร่ เข้าผับได้แล้วหรือไง"
"ผมคุยกับพี่สิบทิศแล้วครับ เขาบอกว่าถ้าผมอยากจัดงานวันเกิดก็มาจัดได้เดี๋ยวเขาคุยกับผับให้"
"นายรู้จักพี่สิบทิศมากแค่ไหน?"
"ก็ระดับหนึ่งครับ ผมเป็นสายรหัสของพี่สิบทิศ ปกติแล้วพี่สิบทิศไม่ค่อยมาวุ่นวายอะไรกับรุ่นน้อง ขนาดเรื่องเรียนอาจารย์ยังต้องสอนแยกไม่มาปะปนกับนักศึกษาคนอื่น พี่จะจีบพี่สิบทิศเหรอครับ?"
"เปล่าฉันไม่ได้จะจีบแต่ฉันแค่อยากทำความรู้จักไว้เฉย ๆ"
"น่าจะยากครับ เพราะพี่สิบทิศจะคุยกับคนที่ทำธุรกิจเท่านั้น ขนาดมีนักศึกษาผู้หญิงไปขอความช่วยเหลือให้ช่วยติวการบ้าน พี่สิบทิศยังตอกหน้ากลับมา 'ถ้ามาเรียนแล้วโง่ก็ลาออกไปเถอะอย่ามาเดือดร้อนคนอื่นเลย' ตอนผมได้ยินผมยังขนลุกเลยครับพี่"
หืม ไอ้ปากหมา ได้ยินแบบนี้ฉันจะยิ่งรู้สึกไม่ชอบขี้หน้าอีตาสิบทิศนี่เลย อะไรจะขนาดนั้น ตัวเองยิ่งใหญ่มากเลยหรือไง
"แต่ถ้าพี่พาฝันอยากทำความรู้จัก ผมแนะนำให้เข้าหาพี่ปฐพีครับ"
"ทำไม?"
"พี่ปฐพีคุยง่ายกว่า นิสัยเป็นกันเอง ใครอยากเข้าหาพี่ปฐพี
ไม่ว่า แค่เว้นระยะห่างไม่เข้าไปวุ่นวายกับการใช้ชีวิตของเขาก็พอ"
"สองคนนี้มีแฟนหรือยัง?"
"เรื่องนั้นผมไม่แน่ใจครับเพราะปกติแล้วพวกพี่สองคนค่อนข้างเป็นเสือผู้หญิง เอาง่าย ๆ แม้แต่อาจารย์มาใหม่ก็ไม่รอดครับ"
เหี้ยแน่ ขนาดอาจารย์ยังไม่รอดแล้วกูจะรอดไหม!
ฉันปล่อยให้น้องนายไปเต้นโอบเอวนัวเนียกับยัยเบลต่อ ส่วนฉันนั่งดื่มเงียบ ๆ พยายามใช้ความคิดกับตัวเองว่าจะทำยังไงต่อไป
จะเดินหน้าหรือจะถอยหลัง
ครืดด~
ไฟหน้าจอโทรศัพท์มือถือสว่างจนสายตาของฉันต้องหันไปมอง น้องสาวฉันส่งข้อความมาตามกลับบ้านอีกเช่นเคย ทุกครั้งที่ฉันออกจากบ้านตอนกลางคืน สามทุ่มปุ๊บนางก็จะตามกลับบ้านทุกครั้ง
ทอฝัน: กลับบ้านนนนค่าาาา
พาฝัน: ยังไม่เมา
ยัยทอฝันส่งสติกเกอร์นอนน้ำลายยืดกลับมา ฉันจึงคว่ำหน้าจอลง น้องสาววัยสิบแปดสมองสามขวบ!
อีกด้านของผับ S.K.Y สองมาเฟียตระกูลใหญ่กำลังนั่งดื่มสังสรรค์ รอบกายมีสาวสวยหน้าตาดีหุ่นนางแบบห้อมล้อม พวกเขารู้ว่ามีคนสืบประวัติพวกเขาแต่มันเป็นเรื่องปกติ ผู้หญิงส่วนใหญ่ที่จะเข้าหาก็ต้องสืบประวัติของพวกเขาอยู่แล้ว ในเมื่อเธออยากเล่นกับเสือก็ต้องเอาให้สุด
"คุณปฐพีครับ ผู้หญิงคนนั้นอยู่ที่นี่ครับ"
"อืมแล้วไงต่อ"
"ดูเหมือนว่ากำลังคุยกับสายรหัสของคุณสิบทิศที่ชื่อนาย นักศึกษาชื่อนายกำลังคบหาอยู่กับเพื่อนของผู้หญิงคนนั้นอยู่ครับ"
สองหนุ่มเบนสายตาลงมาด้านล่างเพื่อมองไปยังกลุ่มนักศึกษาที่กำลังเลี้ยงสังสรรค์วันเกิดอยู่ เขาเห็นสาวชุดแดงกำลังนั่งดื่มเพียงลำพังสีหน้าเคร่งเครียด ทั้งสองจำได้ดีว่าเธอคนนี้นี่แหละที่ให้คนสืบเรื่องราวของเขาอยู่
"แล้วที่มึงสืบมาได้เรื่องอะไรไหม?"
ปฐพีเอ่ยถามพร้อมรับแก้ววิสกี้จากสาวสวยข้างกาย มือหนาลูบไล้ผิวขาวเนียนของเธอด้วยความสิเน่หา
"เธอเป็นลูกสาวของนายพศิน ดลวราการ อดีตผู้สืบทอดเครือ ดลวราการ กรุป ตอนนี้ถูกขัดขาจากนายตำรวจยศใหญ่ให้กลับมาฟอกเงินอีกครั้ง รู้สึกว่าธุรกิจนำเข้ารถหรูเริ่มมีปัญหาครับ"
สิบทิศกระตุกยิ้มมุมปาก การที่เธอสืบเรื่องราวของเขาสองคนก็เพราะหวังพึ่งผลประโยชน์ จะให้พวกเขาเป็นเครื่องมือ ฝันไปเถอะ!
"คุณปฐพีจะให้ผมทำยังไงต่อครับ"
"ปล่อยให้สืบไป ถ้าผู้หญิงคนนั้นอยากเข้าหาพวกกูก็เปิดทาง"
"ครับคุณปฐพี"
"หาเรื่องปวดหัวอีกสิมึง"
สิบทิศส่ายหน้าใส่ อยู่เฉย ๆ ก็ดีอยู่แล้ว ไม่รู้เพื่อนจะดึงปัญหาเข้ามาอีกทำไม
"บ่นเป็นคนแก่เลยมึง กูแค่เล่นอะไรสนุก ๆ"
"เหอะ! มึงกำลังดึงศัตรูมาอีก แค่นี้ไอ้พวกตำรวจเหี้ย ๆ ก็เข้ามาขอส่วนแบ่งมากพออยู่แล้ว ยังจะดึงพวกฟอกเงินเข้ามาทำไม"
ปฐพีไม่ตอบเขายังคงมองลงไปด้านล่าง พาฝันก็ยังนั่งหงอยเป็นลูกแมว ปัญหาที่เธอจะเจอสำหรับเขามันเป็นเรื่องขำ ๆ เขาสามารถจัดการได้ทันที แต่สำหรับเธอมันคงใหญ่หลวงมาก ยิ่งตอนนี้พ่อของเธอแทบไม่มีแบล็คด้วยซ้ำ
"พ่อยัยนั่นคงเดินเกมพลาด มึงอย่าไปยุ่งดีกว่า"
สิบทิศเตือนเพื่อนแต่ดูเหมือนเพื่อนจะหูทวนลม ส่วนสาวสวยอย่างพาฝันเธอหมดสนุกจนขอตัวกลับบ้านก่อน วันนี้เธอได้ข้อมูลมาเยอะแล้ว ที่เหลือค่อยว่ากันอีกที