บทที่ 8 ฉันขอซื้อพวกพี่สองคน

บทที่ 8 ฉันขอซื้อพวกพี่สองคน ช่วงบ่ายของวันนี้ฉันเดินมาเข้าห้องประชุมกับพวกรุ่นพี่ แน่นอนว่าฉันเห็นอีตาสิบทิศกำลังนั่งให้พี่รหัสฉันควงแขนป้อนขนมกะหนุงกะหนิงกันอยู่สองคน ฉันเดินเลี่ยงมานั่งอีกฝั่งเพื่อฟังอาจารย์อธิบายมอบหมายงานให้พวกฉัน ไม่อยากหันไปมองให้เสียสายตา หน้าที่ของฉันคือการโปรโมตมหาวิทยาลัย แน่นอนว่าฉันกับอีตาสิบทิศต้องทำงานร่วมกันอย่างสมานฉันท์! "พาฝันเดี๋ยวมาทำงานกับพี่นะ เรื่องงานโปรโมตพี่ถนัดมาก" ฉันฉีกยิ้มหวานให้พี่รหัสของฉัน แต่ก็ต้องหุบยิ้มเมื่อสายตาของตาสิบทิศจ้องมองมาที่ฉัน "ค่ะ" "พี่สิบทิศคะ แผนการโปรโมตเราจะไปคุยกันที่ไหนดีคะ อายถนัดงานนี้มาก ถ้าอยากได้คลิปสวย ๆ อายจะยอมถ่ายให้ด้วย" "คอนโดของพี่ก็ได้ แต่... คอนโดพี่ห้ามเอาสัตว์ขึ้นไปนะครับ" อีดอกกกก สัตว์เต็มหน้าฉันเลยจ้าาา "อายไม่ได้เลี้ยงสัตว์ค่ะ พาฝันเราเลี้ยงสัตว์หรือเปล่า?" "ไม่นะคะ ฝันไม่ได้เลี้ยงสัตว์ค่ะ แต่ชอบทำบุญกับ สัตว์! เฉย ๆ" ต่างฝ่ายต่างจ้องมองหน้ากันไม่มีใครละสายตาจากกันไปได้ เขาปากดี เธอเองก็ใช่ย่อย ดูเหมือนว่าการประกาศศึกครั้งนี้มันจะยิ่งสนุกขึ้นเรื่อย ๆ คนอย่างสิบทิศเขาไม่มีวันยอมแพ้ให้กับผู้หญิงหน้าไม่อายอย่างเธอ "งั้นเอาตามนี้นะคะนักศึกษาทุกคน เรื่องการโปรโมตมหาวิทยาลัยขอฝากให้นักศึกษาจัดการให้เรียบร้อย งานกีฬาสีก็เหมือนกันพวกเราทุกคนที่นั่งอยู่ในห้องนี้ต่างเป็นหน้าเป็นตาให้กับมหาวิทยาลัย อาจารย์ฝากด้วยนะคะ" เมื่ออาจารย์เดินออกจากห้องประชุมฉันจะรีบเก็บของใส่กระเป๋า ไม่ทันที่ฉันจะลุกขึ้น อีตาสิบทิศก็ลุกพรวดขึ้นมายืนล้วงกระเป๋า สายตาจ้องมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า "ที่บ้านไม่สอนเหรอว่าการมองคนอื่นแบบนี้มันเสียมารยาท" "ฉันมีมารยาทกับคนที่ควรจะมี แต่คนอย่างเธอ... มันไม่จำเป็น" "ฉันไปเหยียบจมูกพี่หรือไง ทำไมถึงได้ตามจองล้างจองผลาญฉันแบบนี้ฮะ" "ฉันรู้ว่าเธอมีแผนการอะไร และฉันขอสั่งให้เธอหยุดวุ่นวายกับพวกฉันสักที อย่าเอาปัญหาของตัวเองมาให้คนอื่น เพราะคนดี ๆ ไม่มีใครเขาทำกัน" สิบทิศเดินออกจากห้องประชุมพร้อมกับสาวสวยข้างกายที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรด้วย เขาอนุญาตให้ควงแขนก็ตามติดแจเหมือนเห็บหมัด "ฉันก็ไม่ได้หวังพึ่งพี่อยู่แล้วอย่าหลงตัวเองนักเลย!" นาทีนี้ฉันคงต้องง้อพี่ปฐพีให้ได้ เขาเป็นคนเดียวที่จะยื่นมือเข้ามาช่วยฉัน แต่พอฉันเดินตามหาก็ไม่พบ ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนสุดท้ายก็ต้องเดินกลับมาที่ตึกบริหารเพื่อให้มาเบลเช็กกับน้องนายอีกที "เดินหน้ามุ่ยมาแบบนี้อย่าบอกว่าโดนใครว่ามาอีก" "จะมีใครที่ชอบกระแทกแดกดันฉัน ถ้าไม่ใช่อีตาสิบทิศนั่น" "ระวังนะ สุดท้ายกัดกันแบบนี้มักจะได้กันเอง" "แกอย่าพูดจาน่าขนลุกได้ไหม ไม่มีทางที่ฉันจะต้องเจ็บน้องหมีเพราะไอ้บ้านั่นเด็กขาด แต่ตอนนี้แกช่วยเช็กน้องนายให้หน่อยว่าพี่ปฐพีอยู่ที่ไหน" "ได้ ๆ" มาเบลเริ่มโทรถามน้องนายตามแผนการที่ฉันสั่งจนได้ข้อสรุปว่า วันนี้จะมีการแข่งขันรถยนต์ที่สนามแข่งใกล้ ๆ มหาวิทยาลัย ที่สำคัญทั้งพี่ปฐพีและไอ้บ้ากามนั่นก็จะไปชมการแข่งขันเหมือนกัน "มีอีกเรื่องที่น้องนายบอกฉันมา" "อะไร?" "การแข่งขันในวันนี้มันไม่ใช่แค่การแข่งขันธรรมดา แต่มันคือการชิงเดิมพันราคาสูง" "ก็ปกตินะ ฉันเองก็ชอบดูการแข่งขันพวกนี้เหมือนกัน ราคาเดิมพันมันก็ต้องสูง เพราะรถยนต์ที่เข้าแข่งขันส่วนใหญ่มักจะเป็นรถหรู ไม่เห็นแปลกตรงไหน" "แปลกสิ" "ยังไงอะ" "ก่อนการแข่งขันจะมีการคัดผู้หญิงไปเป็นเดิมพันด้วย แต่ผู้หญิงที่จะได้เข้าไปต้องเป็นผู้หญิงที่บริสุทธิ์ ซึ่งปัจจุบันมันหายากมาก" "ฉะ ฉันไง" "บ้า! แกอย่าเลยพาฝัน เสียงแกสั่นขนาดนี้ แกรู้ไหมว่าถ้าเกิดฝั่งเป้าหมายแกแพ้ แกต้องถูกอีกฝั่งปู้ยี่ปู้ยำ ที่สำคัญมันไม่ได้มีข้อห้ามว่าแกจะได้ขึ้นเตียงกับผู้ชายกี่คน ผู้หญิงที่ยอมเข้าร่วมจะได้ค่าตอบแทนสูงมาก" "ฮะ!" "อืม! พวกนี้ทำกันมาหลายครั้งแล้ว ต่างคนต่างสมยอม รับเงินกันวิน ๆ" ให้ตายเถอะทำไมบนโลกใบนี้ถึงได้มีเรื่องราวแบบนี้เกิดขึ้นด้วย แต่นี่ก็เป็นโอกาสเดียวที่จะทำให้ฉันได้เข้าไปหาที่ปฐพีอีกครั้ง ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้วฉันรีบเดินทางไปที่ธนาคารเพื่อถอนเงินสดจำนวนสิบล้านใส่กระเป๋าทั้งสองใบ จากนั้นก็ขับรถตรงไปยังสนามแข่งรถที่น้องนายส่งพิกัดมาให้เพื่อนของฉัน "แกคิดดูให้ดีนะ ถ้าเกิดแกพลาดขึ้นมา ชีวิตของแกจบเลยนะพาฝัน" "เอาเถอะอะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด อีกอย่างฉันเอาตัวรอดได้แกไม่ต้องห่วง" มาถึงสนามแข่งรถฉันก็ขอพบทั้งสองคนนั้นแต่บอดี้การ์ดของเขาไม่ยอมให้เข้าพบ ฉันจึงเปิดกระเป๋าเพื่อให้ดูเงินจำนวนสิบล้านและบอกว่ามีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย บอดี้การ์ดที่ยืนอยู่จึงใช้มือแตะหลังใบหูเพื่อโทรหาเจ้านายของตนเอง จนกระทั่งพวกเขายอมเปิดทางให้ฉันสองคนขึ้นไปด้านบน "เชิญครับ ตอนนี้คุณปฐพีกับคุณสิบทิศนั่งรออยู่ด้านใน" เมื่อฉันเดินเข้ามาด้านใน ฉันได้กลิ่นบุหรี่และกลิ่นแอลกอฮอล์คละคลุ้งอยู่ในห้องแอร์ สายตาของพวกเขาสองคนจ้องมองที่ฉันและกระเป๋าเงินที่บอดี้การ์ดของฉันหิ้วตามหลังมา "ฉันมีเรื่องจะคุยกับพวกพี่" "น้องพาฝันมีอะไรกับพวกพี่ครับ ถ้าจะมาขอโทษพี่ไม่โกรธ เอาเป็นว่าเรื่องมันผ่านไปแล้วก็ให้มันแล้วกันไป" "เปิดกระเป๋าเงินให้ทั้งสองคนดู" บอดี้การ์ดขยับเข้ามาข้างหน้าเพื่อวางกระเป๋าทั้งสองใบลงบนโต๊ะ จากนั้นก็เปิดกระเป๋าให้สองหนุ่มได้ดู "เงินพวกนี้ถือว่าฉันซื้อพวกพี่สองคนก็แล้วกัน"