บทที่ 38
มาเบลผู้ที่ยอมเสียตัวให้ผู้ชาย
"อืมมม... จะบอกยังไงดีนะ^^"
"ผมเตือนไว้ก่อนนะ ถ้าผมจริงจังเมื่อไหร่ คุณหนีผมไปไหนไม่ได้แล้วนะครับคุณมาเบล"
"แล้วใครบอกว่าฉันจะหนีคะคุณบอดี้การ์ด^^"
นี่คงเป็นจุดเริ่มต้น จานเฟรนช์ฟรายส์ถูกดันไปวางไว้ที่โต๊ะ ทั้งสองเข้าประชิดตัวอย่างแนบแน่น แววตาที่จ้องมองกันเริ่มสานสัมพันธ์ขยับความรู้สึกดี ๆ ออกมาทีละนิด
คุณบอดี้การ์ดโน้มใบหน้าลงมาใช้ปลายจมูกของเขาสัมผัสกับปลายจมูกของเธออย่างแผ่วเบา ริมฝีปากบางเคลื่อนเข้าหากัน เธอรู้สึกตื่นเต้นกับรสชาติสัมผัสของผู้ชายที่มีอายุมากกว่า เขาดูอ่อนโยนไม่ผลีผลามไม่รุนแรงเหมือนอดีตที่เธอเคยผ่านมาเลย
"ผมอาจไม่ใช่ผู้ชายเหมือนที่ผ่านมานะครับ ผมให้เกียรติผู้หญิงเสมอ"
"เรื่องนั้นฉันจะเป็นคนตัดสินเองค่ะ ขอแค่คุณเต็มที่กับมันไม่ต้องกลัวว่าฉันจะเจ็บหรือรู้สึกไม่ดี คิดเสียว่าฉันเป็นอีตัวที่อยู่บนเตียงก็ได้"
จ๊วบ~
หลังจากน
