“ค่ะ ปรางต้องไปช่วยงานแฟชั่นโชว์ของพี่ตะวัน”
“งั้นพี่ไปด้วย” ธิติตัดสินใจ เรื่องอะไรจะปล่อยให้ปราณชนกไปแล้วเขาอยู่รอทางนี้ทนไม่ได้แน่ๆ
“ว่าแต่ช่วงที่ปรางกับลูกอยู่กรุงเทพฯ เงื่อนไขที่ให้พี่มาหา
มารับลูกไปค้างด้วยยังเหมือนเดิมไหมครับ” เขาถามต่อ
“เอ่อ.. ค่ะ ก็ได้แบบที่เราคุยกันไว้ ว่าแต่พี่ไม่ทำงานที่เชียงใหม่เหรอคะ” ก็ไหนเขาเคยบอกว่ามีงานที่เชียงใหม่
“งานพี่ทำได้ทุกที่ ถ้ามีเรื่องด่วนทางนี้พี่บินมาก็ได้ หรือว่าปรางจะยอมให้พี่ไปรับลูกมานอนบ้านพี่ที่โน่นวันเสาร์กลับอาทิตย์ แล้วจันทร์อังคารพี่บินกลับมาทำงานที่เชียงใหม่ พุธพฤหัสศุกร์ไปหาลูกตอนเย็นจะได้ไหม”
เขาพูดรัวเร็วจนปราณชนกเริ่มงง แต่เมื่อคิดตามก็พบว่ามันยังอยู่ในเงื่อนไขที่เธอยื่นให้คือเขาจะมาหาลูกได้สัปดาห์ละสามวัน และมารับไปค้างด้วยได้หนึ่งวันต่อสัปดาห์เธอก็ไม่ได้คิดอะไรมาก
หลังจากนั้นวันรุ่งขึ้นวิศรุตและภรรยาเดินทางกลับกรุงเ
