ไม่เจอตัวได้เห็นรูปก็ยังดี

วันรุ่งขึ้นปราณชนกพาลูกไปดูโรงเรียนที่ว่าโดยที่ไม่ได้นัดไว้ เพราะอยากเห็นสภาพบรรยากาศในโรงเรียนของจริงว่าปกติเป็นอย่างไร ซึ่งทุกคนที่ไปด้วยก็ต่างช่วยกันดูและมีการตั้งคำถามบ้างซึ่งได้รับการสนองตอบอย่างดีจากทางโรงเรียน “หนูชอบที่นี่ไหมคะลูก” หญิงสาวถามเมื่อพาลูกเดินดูในแผนกอนุบาลทั่วแล้ว เด็กหญิงพยักหน้าทันที “ชอบค่ะแม่” เธอมองไปยังสนามหญ้าด้านหน้า แววตาเป็นประกายและชี้มือตรงไป “หนูชอบอันนั้น อยากปีนได้ไหมคะ” มันคือผาจำลองขนาดเล็ก สูงเพียงหนึ่งเมตรเศษที่ทำให้เด็กๆ ปีนเพื่อขึ้นไปเล่นด้านบนที่เป็นเหมือนลานกว้างและมีเครื่องเล่นอื่นๆ อ**บนนั้น “ได้สิคะ เอาไว้ถ้าหนูมาเรียนที่นี่ก็จะได้เล่นกับเพื่อนๆ นะคะ แล้วหนูอยากไปดูโรงเรียนอื่นอีกไหม” เธอถามต่อ “ไม่แล้วค่ะ” ตะวันและแจ็คสันเดินมาสบทบกับสองแม่ลูก “ที่นี่ก็ดีนะปราง ถ้าไม่อยากเร่งเรื่องวิชาการน่ะ เด็กเล็กๆ ก็ฝึกเรื่องพัฒนาการกล้ามเนื้อกั