หลังจากพิธีผูกข้อมือสิ้นสุดลง บรรยากาศในเรือนยังคงอบอวลด้วยความศักดิ์สิทธิ์ เสียงพูดคุยค่อยๆ แผ่วลง ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยความสงบ นุ่มลึก และเปี่ยมความหมาย กลางเรือนถูกจัดเป็นที่ประกอบ พิธีรดน้ำสังข์แบบล้านนา โต๊ะไม้เตี้ยปูผ้าขาวสะอาด ตั้งพานเงินใส่น้ำอบ น้ำขมิ้น และน้ำส้มป่อย กลิ่นหอมเย็นลอยอวลไปทั่วเรือน ผสมกลิ่นดอกไม้สดอย่างดอกมะลิ ดอกคำ และดอกพุด
ให้ความรู้สึกเย็นใจ๋ สมกับความหมายของพิธี
เสือและน้ำค้างนั่งเคียงกัน มือทั้งสองวางซ้อนกันอย่างนอบน้อม บนข้อมือยังมีสายสิญจน์สีขาวหลายเส้น ผูกไว้แน่นด้วยคำอวยพรจากทุกคนก่อนหน้า น้ำค้างก้มหน้าเล็กน้อย ท่าทางอ่อนโยน สมเป็นเจ้าสาว เสือนั่งตัวตรง สีหน้าเรียบสงบ แต่แววตาเต็มไปด้วยความเคารพต่อพิธี
แม่อุ้ย เป็นผู้เริ่มพิธี เธอค่อยๆ ตักน้ำอบขมิ้นส้มป่อยด้วยขันเงิน หยดน้ำใสไหลลงบนมือของคู่บ่าวสาวอย่างแผ่วเบา
“ขอหื้อชีวิตคู่เย็นใจ๋ เหมือนน้ำที่รดนี้ มีอ
