“มีแฟนหรือยัง”
เสียงทุ้มของธาดาดังขึ้นอย่างเรียบเฉย ราวกับเป็นเพียงคำถามธรรมดาในบทสนทนา แต่สายตาที่มองเธอกลับจริงจังเกินกว่าจะทำให้มีนารู้สึกสบายใจ
หญิงสาวชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเขาเพียงเสี้ยววินาที แล้วหลบสายตาลงอย่างรวดเร็ว
“เรื่องส่วนตัว…ขอไม่ตอบค่ะ” น้ำเสียงของเธอเรียบ แต่แฝงความชัดเจนว่าไม่ต้องการเปิดพื้นที่ให้เขามากไปกว่านี้
ธาดานิ่งไปครู่หนึ่ง บรรยากาศในห้องเงียบจนได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศทำงานแผ่ว ๆ เขาพยักหน้าช้า ๆ เหมือนยอมรับคำตอบนั้น
“โอเค”
เสียงของเขายังคงนิ่ง
“งั้นเปลี่ยนคำถาม”
มีนาเงยหน้าขึ้นอีกครั้งโดยไม่รู้ตัว เหมือนกำลังรอฟังว่าเขาจะพูดอะไรต่อ แต่คำที่หลุดออกมาจากปากของธาดา กลับทำให้หัวใจของเธอกระตุกวูบ
“คิดถึง”
เพียงสองพยางค์สั้น ๆ แต่น้ำเสียงนั้นหนักแน่นและจริงจังจนทำให้ความเงียบในห้องยิ่งชัดขึ้น เขามองเธอตรง ๆ ไม่หลบสายตา ราวกับต้องการให้เธอรั
