สายลมหนาวพัดระเรื่อยผ่านแมกไม้ในรีสอร์ทหรูที่เขาใหญ่ แต่บรรยากาศรอบตัวของคนทั้งคู่กลับร้อนระอุด้วยอารมณ์ที่คุกกรุ่น ดินกระชากข้อมือไอวี่กึ่งเดินกึ่งลากออกมาจนถึงจุดอับสายตาหลังแนวสนที่เงียบสงัด
เขาปล่อยมือเธอออก แต่กลับก้าวเข้าไปประชิดจนร่างบางต้องถอยกรูดไปติดโคนต้นไม้ใหญ่ แสงจันทร์รำไรส่องกระทบใบหน้าคมเข้มที่บัดนี้บิดเบี้ยวด้วยความโกรธจัดและหึงหวงจนแทบคลั่ง
"นี่ถ้าพี่ไม่ไปขัดจังหวะ... คงได้อ้าขาให้มันเย็ดไปแล้วสินะ!" เสียงของดินทุ้มต่ำและสั่นพร่าด้วยอารมณ์ที่พยายามสะกดกลั้น
"พี่ดิน!!" ไอวี่อุทานออกมาด้วยความตกใจ ใบหน้าสวยแดงระเรื่อ ทั้งจากความหนาวและจากประโยคจาบจ้วงที่แทงใจดำ "ทำไมพูดแบบนี้ล่ะคะ"
"แล้วที่พี่เห็นมันไม่ใช่หรือไง!" ดินสบถออกมาเบาๆ แต่ยังคงรักษาสัญญาที่ไม่พูดคำหยาบคายกับเธอ "พี่เห็นมันมุดอยู่ระหว่างขาไอวี่ เห็นไอวี่ส่งเสียงครางชอบใจที่มันเลียให้... ทั้งที่คนที่เคยทำแบบนั้
