เสียงเครื่องยนต์รถสปอร์ตแผดคำรามกึกก้องไปทั่วบริเวณสนามกอล์ฟ ทิ้งไว้เพียงกลุ่มควันและฝุ่นละอองที่ลอยคละคลุ้ง
ไต้ฝุ่นเหยียบคันเร่งจนมิด เข็มความเร็วพุ่งทะยานไปพร้อมกับอารมณ์ที่เดือดพล่านอยู่ในอก มือหนากำพวงมาลัยแน่นจนเห็นเส้นเลือดปูดโป่ง
ในหัวของเขายังมีแต่เสียงครางที่รอดผ่านสายโทรศัพท์ เสียงเนื้อกระทบกันที่ดุดัน และเสียงหัวใจของตัวเองที่เต้นรัวด้วยความคลั่งแค้น
เขาไม่ได้รักไอวี่จนขาดใจ... แต่มันคือ ความหวงก้าง และสัญชาตญาณของนักล่าที่ถูกหยามศักดิ์ศรี สำหรับไต้ฝุ่นแล้ว ไอวี่คือสมบัติชิ้นงามที่เขากำลัง "เสพ" อย่างเพลิดเพลินในร่างของภารโรงดิน ใครหน้าไหนที่กล้ามาแตะต้องข้ามหน้าข้ามตาเขา มันผู้นั้นต้องได้รับการตอบแทนอย่างสาสม
"พอพี่ไม่อยู่ก็ร่านไปหาผู้ชายคนอื่นเลยนะ... ไอวี่!" เขาคำรามรอดไรฟัน
"พี่ไต้ฝุ่น!"
ธัญญ่าตะโกนเรียกชื่อเขาจนสุดเสียง ทว่าสิ่งที่เธอได้รับกลับมามีเพียงไฟท้ายรถที่หาย
