ยอร์ชจอดรถทิ้งไว้ที่ลานจอดรถส่วนตัวของโรงเรียน เขาก้าวลงจากรถแล้วหยุดยืนมองไปรอบๆ บริเวณที่เคยพลุกพล่านไปด้วยเสียงหัวเราะของเด็กนักเรียน แต่สำหรับเขาในตอนนี้... สถานที่แห่งนี้กลับดูอ้างว้างอย่างบอกไม่ถูก
สายตาคมกริบกวาดมองไปยังสนามหญ้าและทางเดินที่เขา "เคยคุ้นตา" ว่าจะมีร่างบางของไอวี่เดินผ่าน หรือนั่งตรวจงานอยู่ใต้ร่มไม้ แต่บัดนี้กลับไร้เงาของเธอ มีเพียงความเงียบเหงาที่เกาะกินหัวใจ ยอร์ชถอนหายใจยาวก่อนจะปลีกตัวเดินขึ้นไปยังห้องทำงานของรองผู้อำนวยการด้วยท่าทางที่ดูหม่นหมองกว่าทุกวัน
เขาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังตัวใหญ่ เปิดแฟ้มรายงานฉบับล่าสุดที่เลขาวางทิ้งไว้ขึ้นมาอ่าน และนั่นยิ่งทำให้คิ้วหนาขมวดเข้าหากันจนเป็นปม
ข้อมูลในแฟ้มระบุชัดเจนว่า ที่ดินและสิ่งปลูกสร้างโดยรอบโรงเรียน กำลังถูกกว้านซื้ออย่างเงียบเชียบโดยบริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ภายใต้การนำของ ไต้ฝุ่น แม้ตอนนี้จะยังทำสัญญาซื้
