ในดวงตาคู่นั้นมีความห่วงใยจนเธอรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่เข้ามาโอบล้อมทั้งร่างกายและหัวใจ
และในจังหวะที่เขามองตาเธอความรู้สึกที่เก็บไว้มานานก็ทะลักออกมาโดยไม่อาจห้ามได้อีกแล้ว
“ย้ายไปอยู่กับผมนะครับ คุณอร”
เขาพูดเสียงแผ่วแต่หนักแน่นจนเธอแทบหยุดหายใจ
“ผมไม่อยากเห็นคุณอยู่ที่ที่อันตรายแบบนี้อีก ผมอยากดูแลคุณ… อยากปกป้องคุณ ให้โอกาสผมนะครับ”
แม้จะรู้สึกดีแต่อรดีกลับส่ายหน้าเบาๆ
“มันไม่สมควร… อรไม่อยากรบกวนใครค่ะ”
คมสันจับมือเธออย่างแน่นแต่แผ่วเบา น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนจนเธอรู้สึกเหมือนกำลังจะร้องไห้ซ้ำอีกครั้ง
“คุณไม่ได้รบกวนผมหรอกครับอร เพราะที่ผมทำทั้งหมด…ไม่ได้ทำเพราะหน้าที่”
เขาหยุดหายใจครู่หนึ่ง ราวกับกำลังรวบรวมความกล้า
“ผมทำ…เพราะผมรักคุณครับ”
โลกของอรดีเงียบลงในทันที เหมือนโดนดึงเข้าสู่ความเงียบงันที่ทำให้เธอได้ยินเสียงหัวใจตัวเองชัดขึ้น ความอบอุ่น ความคุ้มครอง และสายตาของเขา
