เธอยิ้มบาง…ยิ้มที่ไม่ได้มีเพียงมุมปากโค้งขึ้น หากแต่ทำให้ดวงตาทั้งคู่สว่างวาบไปด้วยแววตาใหม่ แววตาของคนที่เลิกหนี เลิกต้าน และยอมเผชิญกับความรู้สึกของตัวเองอย่างซื่อสัตย์เป็นครั้งแรก
“ค่ะ…ฉันพร้อมแล้วที่จะ...ให้คุณได้เป็นสามีของฉันจริงๆ”
เสียงตอบรับของเธอเบาจนแทบกลายเป็นเสียงกระซิบ แต่สำหรับเขา มันดังชัดเจนยิ่งกว่ากระสุนทุกนัดที่เคยยิง มันดังจนทำให้กำแพงทุกชั้นในใจที่เขาเคยสร้างขึ้นมาตลอดชีวิตพังทลายลงอย่างเงียบงัน เหลือเพียงหัวใจเปลือยเปล่าของผู้ชายคนหนึ่งที่เต็มไปด้วยความดีใจจนแทบหายใจไม่ออก
เพียงเท่านั้น เขาก็ก้มลงจูบเธออีกครั้ง จูบครั้งใหม่ที่ตามมานั้นต่างไปจากครั้งก่อน มันไม่ใช่แค่การลองแตะทดสอบหัวใจของกันและกันอีกแล้ว แต่เป็นจูบที่เต็มไปด้วยความมั่นคง ความตั้งใจ และคำสัญญาที่ไม่ได้เอ่ยออกมาเป็นถ้อยคำว่าจากวันนี้ไป ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เขาจะยืนอยู่ข้างเธอในฐานะ ‘สามีของเธอ’ ไม่ใช่แ
