“เลือดของพ่อเธอมันเข้มข้นดีจริงๆ” เขายักไหล่เบาๆ “เอาเถอะ ฉันให้เวลานายคิด เมื่อกลับไปกรุงเทพฯ ก็ลองปรึกษากับเมฆาดูว่าอยากเก็บสมบัติของพ่อไว้แล้วทำลายบางคนที่นายรักแทนรึเปล่า”
สายตาคมดุของเมฆินทร์ยังคงจ้องเขาไม่วาง
“คุณอาไม่จำเป็นต้องรอคำตอบนานขนาดนั้นหรอกครับ ผมตอบได้ตอนนี้เลย”
เขาโน้มตัวเล็กน้อย วางฝ่ามือลงบนโต๊ะอย่างมั่นคง
“มิลเลอร์กรุปไม่ใช่ของผมคนเดียว มันคือสิ่งที่พ่อกับแม่ของผม และพี่ชายของผมร่วมกันสร้างมา ผมจะไม่มีวันยกหุ้นแม้แต่หนึ่งเปอร์เซ็นต์ให้ใครเพียงเพราะคำขู่ คุณอาจะเล่นเกมการเมืองในตลาด เล่นสื่อ ปล่อยข่าวลบ มันเป็นสิทธิ์ของคุณอา แต่ผมจะสู้กลับทุกช่องทางตามกฎหมาย และถ้ามีใครหน้าไหนคิดจะยื่นมือมายุ่งกับครอบครัวผม…ผมก็ยิ่งไม่มีวันยอม”
ห้องประชุมแทบจะเงียบลงอย่างไร้เสียงสนทนา โจนาธานมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนริมฝีปากจะแย้มยิ้มบางๆ ขึ้นอย่างยากจะอ่านใจ
“งั้นก็ถือว่าฉันได้ยิน
