“แล้วถ้าลัลน์เค้าทำให้ผมเสียใจล่ะครับพี่ชาย พี่จะจัดการให้ผมรึเปล่า” เจ้าบ่าวแกล้งถามยิ้มๆ
“นั่นแปลว่านายทำตัวไม่ดีเอง อันนี้พี่ช่วยไม่ได้”
“อ้าว เป็นงั้นไป” เมฆินทร์ยิ้มเจื่อนเมื่อหันไปเห็นเจ้าสาวกำลังหัวเราะเบาๆ
แล้วเสียงหัวเราะอย่างขบขันของคนที่อยู่แถวนั้นก็ดังขึ้นเมื่อพี่ชายเจ้าบ่าวเดินจากไป
แขกเหรื่อทยอยกันมารดน้ำสังข์ทีละคน เสียงคำอวยพรหลากหลายถ้อยคำดังสลับกันไป บางคำทำให้หัวเราะ บางคำทำให้ยิ้มเขิน บางคำทำให้ใจกระทบเบาๆ แต่ทุกคำล้วนช่วยหล่อเลี้ยงบรรยากาศในห้องให้เต็มไปด้วยความหวังดีและความรัก
เมื่อแขกผู้ใหญ่รดน้ำสังข์กันครบแล้ว ลักษิกาก็เดินมาพร้อมกับหนูมะลิในชุดเดรสลูกไม้สีขาวฟูฟ่องที่ออกแบบให้เข้ากับธีมงาน เจ้าตัวเล็กผูกโบสีเทาเงินไว้ที่เอว ผมถูกรวบเป็นทรงหางม้าสูง ประดับมงกุฎดอกไม้เล็กๆ เหมือนเจ้าหญิงตัวน้อย
มะลิยืนมองสองมือที่ซ้อนกันของแม่กับคุณลุงอย่างตาโต ก่อนยิ้มกว้าง น้
