เมื่อความโกรธพุ่งขึ้นถึงขีดสุดจนไม่สามารถควบคุมสติได้อีกต่อไป เมื่อผมจัดการถอดเสื้อตัวเองออกแล้ว ผมจ้องมองร่างสั่นเทาของหมวยบนเตียงด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความแค้น ก็เดินไปจับเสื้อเทอฉีกกระชากออกทันที เสียงผ้าขาดดัง แควก! มันบาดลึกเข้าไปในความเงียบของห้องนอน
หมวย: (ร้องเสียงหลงด้วยความตกใจ) "ว้าย!!! เฮียอย่านะ... ฮึก... อย่าทำหมวยเลย"
เทอร้องและใช้มือปัดป้องมือผมออก เธอพยายามจะถอยหนีไปที่หัวเตียง แต่นั่นกลับยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณนักล่าในตัวผมให้รุนแรงขึ้น
ผม: (ตวาดเสียงกร้าว) "เงียบ!! ทีกับมันกะหนุงกะหนิงกันหน้าระรื่น ทีกับฉันทำเป็นเล่นตัว เทอที่มันมารยาจริงๆ!"
ผมมองความหวาดกลัวในดวงตาของเธอเป็นเพียงแค่ละครตบตา ว่าจบก็ผลักเทอลงนอนไปกับที่นอนและรีบขึ้นไปคร่อมเทอไว้ทันที น้ำหนักตัวของผมกดทับจนเธอแทบหายใจไม่ออก และใช้มืออีกข้างของผมรวบข้อมือสองข้างของเทอไว้เหนือหัว ตรึงเธอไว้กับเตียงอย่างแน่น
