04:00
ความเงียบสงัดปกคลุมไปทั่วห้องคอนโดหรูที่ตอนนี้กลายเป็นเหมือนนรกสำหรับฉัน เรายังไม่นอนเพราะรอเวลานี้ เวลาที่เราจะออกไปจากที่นี่ ร่างกายของฉันยังคงระบมไปทุกสัดส่วนจากเหตุการณ์เมื่อคืน แต่ใจที่แหลกสลายมันสั่งให้ฉันต้องเข้มแข็ง เราค่อยๆ ขยับตัวขึ้นให้เบาที่สุดไปจัดการแต่งตัวเตรียมออกไป
ฉันกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องที่เต็มไปด้วยความทรงจำอันเลวร้าย โดยจะเอาไปแค่ของสำคัญ เสื้อผ้าอะไรคงไม่ได้เอาไปเพราะคงไม่มีเวลามาเก็บ กระเป๋าสะพายใบเล็กบรรจุเพียงกระเป๋าสตางค์ โทรศัพท์ที่ปิดเครื่องสนิท และที่ตรวจครรภ์อันนั้น ถ้าเก็บนู้นนี้อาจจะมีเสียงแล้วทำให้เขาตื่น
ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็จัดการตัวเองเสร็จ โดยที่เขาไม่มีท่าทีที่จะตื่นขึ้นมา คลาสยังคงหลับสนิทอยู่บนเตียงกว้างที่เพิ่งผ่านพายุอารมณ์มา ฉันยืนนิ่งมองแผ่นหลังของเขาเป็นครั้งสุดท้าย เราเดินไปที่เตียงที่เขากำลังนอนอยู่ และเอ่ยเรียกเขาเสียงเบา
เร
