ฟ้าใสขึ้นมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า สวมชุดนอนสายเดี่ยวกับกางเกงขาสั้นผ้าซาตินบางเบาอย่างทุกที ด้วยปกติก็แต่งตัวอย่างนี้ตลอดถึงไม่ได้คิดอะไรมาก ก่อนจะรวบผมขึ้นแล้วติดกิ๊บเอาไว้ด้านบนเผยให้เห็นลำคอระหงนวลเนียน
เธอกลับลงมาหาเขาพร้อมกับเอาเลกเชอร์ที่จดไว้มาด้วย ตะวันมองตาค้าง ไม่รู้ทำไมถึงเห็นยัยแม่ชีนี่สวยขึ้นล้านเปอร์เซ็นต์แบบนี้ แม้จะพยายามสะบัดหัวรวมถึงขยี้ตาหลายต่อหลายครั้งก็ยังคงเห็นเป็นแบบเดิม
“ไหน? ไม่เข้าใจตรงไหน”
“ข้อนี้อะ ฉันไม่เข้าใจทำไมคำนวณแล้วถึงได้คำตอบไม่ตรง” นิ้วเรียวชี้ไปส่งๆ อันที่จริงเขาเข้าใจบทเรียนวิชานี้อย่างถ่องแท้ เพียงแต่หาโอกาสใกล้ชิดกับเธอมากขึ้นก็เท่านั้น
“โอ๊ยยยย ตะวัน นี่แกแดกหญ้าแทนข้าวเหรอ โจทย์ง่ายๆ แบบนี้ดันไม่เข้าใจ แล้วจะไปทำอะไรกินฮะ!?” เธอบ่นเขาราวกับแม่บ่นลูก แล้วเริ่มอธิบายข้อที่คนข้างๆ ไม่เข้าใจอย่างช้าๆ
น่าแปลก...เสียงแว้ดๆ ของฟ้าใสเคยเป็นเสียงที่โ
