เปรมปวีณ์ไม่คิดว่าการตื่นเช้าไปทำงานจะกลายเป็นเรื่องที่แสนยากลำบากสำหรับเขาตั้งแต่แม่ของลูกนั้นย้ายเข้ามาอยู่คฤหาสน์ด้วยกันเป็นหลัก เพราะจะปล่อยให้หญิงสาวกลับไปอยู่กับมารดาสองคนก็กลัวว่าจะไกลหูไกลตามากเกินไป หากเป็นอะไรไปคนของบิดาเขาคงจะจัดการได้เร็วกว่า
รวมไปถึงคุณหญิงจุรีรัตน์คงจะคิดมาแล้วว่าจนกว่าเพชรชมพูจะคลอดนี่นับเป็นโอกาสที่เขาจะได้พิสูจน์ตนเอง ทว่ามันก็เหมือนเป็นการลงโทษคนที่รู้หัวใจตัวเองช้าเช่นกัน ออกไปทำงานแบบคิดถึงแค่หน้าภรรยากับลูกในท้อง รอเวลารีบกลับบ้านแบบนับชั่วโมงจนนานวันเข้าเลขาอย่างธนินนั้นเหนื่อยหน่ายที่จะต้องตามงานเป็นว่าเล่น แต่ก็คงจะขัดใจท่านประธานแบบเขาไม่ได้ เนื่องด้วยถึงจะทำงานเร่งรีบมากกว่าเดิมหน่อยอย่างไรงานก็ออกมาไร้ที่ติสมกับเป็นลูกชายเพียงคนเดียวของเจ้าสัว
“เพชรชมพูตื่นหรือยังครับ”
“คุณเปรม... มีอะไรแต่เช้าหรือเปล่าคะ” คนที่ยังแต่งตัวไม่เสร็จดีจำต้องพยุงตั
