“คุณธนินสวัสดีค่ะ วันนี้ก็มีงานสำคัญอีกแล้วเหรอคะ”
“ครับ แล้วไอ้เพื่อนตัวดีผมอยู่ไหน มันตื่นหรือยังครับเนี่ย” เรียกได้ว่าตั้งแต่ภรรยาของท่านประธานคลอด เลขาอย่างเขาที่ต้องตามงานกับอีกฝ่ายมาตลอดนั้นก็ดูท่าว่าจะหนักมากกว่าเดิม เพราะนอกจากติดลูกติดเมียแล้วอีกฝ่ายก็คงจะไม่เอาอีกอะไรเลย
ส่วนท่านเจ้าสัวที่รักหลานคนแรกยิ่งกว่าชีวิตนั้นพอได้เห็นเด็กน้อยออกมาลืมตาดูโลกแล้วก็แทบจะไม่สนใจลูกชายตัวดีอีก จากที่มีพรรคพวกคอยตามเปรมปวีณ์มาทำงานกลายเป็นเขาที่เหลือตัวคนเดียวแล้วแทน แบบนั้นก็ให้ธนินขึ้นบริหารไปเสียจบ ๆ
ก่อนจะต้องขมวดคิ้วยามเห็นรองเท้าหลายคู่หน้าเรือนหออีกฝ่ายที่เพิ่งสั่งตกแต่งและต่อเติมห้องใหม่เพื่อลูกชายคนแรก
“เชิญเลยค่ะ คุณเปรมตื่นมาช่วยคุณเพชรชมพูทำมื้อเช้ารอพวกเพื่อน ๆ ที่แวะมาเยี่ยมแล้วค่ะ”
“อ่า มีแขกเหรอครับ”
“ไงคะ พี่ธนิน”
เป็นชิกะคนที่เขาคุ้นหน้าคุ้นตากันเป็นอย่างดีกำลังนั่งแกะ
