พร้อมกันนั้นทีมของเขาก็สามารถนำพระพุทธรูปโบราณขึ้นมาจากน้ำได้เช่นกัน ทุกคนมองหน้ากันโดยอัตโนมัติ
“ทำไมเมื่อกี้ผมไม่เห็นพวกคุณลงไปเลย” รอยอินทร์ถามขึ้น
“ผมก็ไม่เห็นด็อกเตอร์ครับ คิดอยู่ว่าด็อกเตอร์ติดอะไรข้างบน
รึเปล่าทำไมไม่ตามลงไป” ผู้ช่วยของรอยอินทร์ตอบด้วยความสงสัยเช่นกัน
รอยอินทร์ยกมือขึ้นลูบหยดน้ำออกจากใบหน้า พลางมองสิ่งที่อยู่ในมือตัวเอง เขายังไม่ทันได้มองด้วยซ้ำว่าตัวเองได้อะไรติดมือขึ้นมาจากใต้น้ำ ชายหนุ่มวางมันลงบนโต๊ะพลางขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่ามันเป็นแผ่นโลหะที่ถูกม้วนไว้ สภาพภายนอกมีทั้งโคลนและดินจนแทบมองไม่เห็นข้างใน เขาส่งของชิ้นนั้นให้ทีมงานที่มีหน้าที่ดูแลต่อ
“จัดการด้วย ผมไม่รู้เหมือนกันว่าคืออะไร”
“ครับอาจารย์” นักศึกษาคณะโบราณคดีปีสุดท้ายที่ร่วมในทีมตอบ
วริษาเดินกลับมาสมทบหลังจากที่เธอรับสายจากลดามณี
“น้องซีไปถึงไหนแล้วครับคุณฝน” รอยอินทร์หันมาคุยกับหญิงสา
