“หลับนะลูกแม่ แม่รักเจ้าที่สุด”
‘รองจากพ่อของเจ้า’ จันทร์แรมคิดในใจพร้อมกับที่ก้มลงหอมแก้มทารกน้อย หลังจากที่นางกล่อมลูกชายวัยสามเดือนให้หลับลงได้อีกครั้ง จากที่เจ้าชายน้อยตื่นขึ้นกลางดึกเพื่อกินนมรอบกลางคืน นางอุ้มลูกชายจนเขาเรอออกมาและหลับไปอีกรอบจึงพาไปนอนที่พระอู่ทองคำอันเป็นเครื่องใช้ตามฐานะของโอรสองค์แรกของเจ้าเมือง
หญิงสาวกลับมาที่ห้องบรรทมของตัวเองเอนกายลงนอนอีกครั้ง นางหลับไปอย่างรวดเร็วด้วยความเพลียตามประสาแม่ลูกอ่อน ถึงแม้จะมีพี่เลี้ยงต้นห้องหลายคนช่วยแต่นางก็เลือกจะให้นมลูกเองเป็นหลัก
จันทร์แรมหลับไปได้ไม่นาน ในห้องปรากฏร่างร่างหนึ่งที่ลอบเข้ามาทางหน้าต่าง คนผู้นั้นเดินเลยไปยังประตูเล็กที่เชื่อมห้องของเจ้าชายน้อยไว้ เขาเดินไปหยุดมองร่างเล็กที่หลับสนิทในเปลด้วยดวงตาที่อ่อนโยน ขณะที่กำลังจะยกมือขึ้นจับก็ชะงักเมื่อคิดได้ว่ามือของตัวเองอาจจะไม่สะอาดพอที่จะสัมผัสเด็กน้อย เข
