หลังจากที่หมดวันลาถึงกำหนดกลับอัครัชก็พาพิมพิกากลับเชียงใหม่ ระหว่างเดินทางชายหนุ่มสังเกตเห็นสีหน้าคนรักซีดเซียวหลับเกือบตลอดทางก็เป็นห่วง
“พิม พิมครับ ไม่สบายรึเปล่า”
อัครัชแวะปั๊มน้ำมันที่พบเพื่อดูอาการของพิมพิกา เขาแตะหลังมือที่หน้าผากพบว่าอุณหภูมิปกติจึงลองเรียกเธอดู พิมพิกากะพริบตาช้าๆ หญิงสาวทำสีหน้างุนงงก่อนจะนึกได้ว่าตนเองกำลังเดินทางกลับเชียงใหม่
“อ่อ เปล่าค่ะพิมแค่ง่วง นี่เราถึงไหนกันแล้วคะ”
“ใกล้ถึงบ้านแล้วครับ พิมจะให้พี่ส่งที่บ้านเลยใช่ไหมหรือว่าจะไปไหนก่อนรึเปล่า”
“ส่งที่บ้านค่ะ พี่หมอคะวันนี้พิมมีธุระที่ลำพูนนะ ไม่รู้จะต้องอยู่โน่นกี่วัน”
“ให้พี่ไปส่งลำพูนเลยก็ได้ พิมจะไปกี่โมง”
อัครัชนึกเป็นห่วง พิมพิกาท่าทางไม่ค่อยดีจะปล่อยเธอไปคนเดียวได้อย่างไร
ชายหนุ่มเลี้ยวรถเข้าไปที่หน้าเรือนเล็ก จากนั้นจึงช่วยยกกระเป๋าของพิมพิกาไปส่งเธอที่บ้านใหญ่ เขามองไปรอบๆ บ้านอย่
