“มันหมดอายุขัยเร็วก็เพราะเอ็งนั่นล่ะ” ร่างทรงชี้มือมาที่พิมพิกา
“อะ อะไรนะคะพ่อปู่” พิมพิกาเริ่มไม่เข้าใจว่าเหตุใดตนเองจึงมาทำอะไรแบบนี้ มันช่างดูไร้สาระและไม่น่าจะได้คำตอบที่ช่วยอะไรอัครัชได้เลย
“เพราะว่าแท้จริงแล้วเอ็งมีชะตาที่เกี่ยวพันกับข้า กับพญายมราชต่างหาก ไม่ว่าใครที่เอ็งเคยคบหาก็จะมีอันเป็นไปทั้งสิ้น”
“ถ้าเอ็งอยากแก้เรื่องนี้ เอ็งต้องมาตัดกรรมกับข้าเสียก่อนแล้วขออนุญาตมีผัวในภพปัจจุบัน แล้วไอ้หนุ่มนั่นมันจึงจะหายเป็นปกติ” ร่างทรงสำทับ
“ตัดกรรมทำอย่างไรเจ้าค่ะพ่อหมอ ผ่าจ้านงั้นหรือ” ยายนวลถามต่อเองเมื่อพิมพิกาไม่พูดอะไร
“พวกเอ็งไม่ต้องทำอะไรยุ่งยากเลย ก็แค่เอาค่าครูมาให้ไอ้ร่างนี่จัดการให้ มันรู้ว่าต้องทำยังไง”
“เท่าไหร่ล่ะเจ้าคะท่าน”
“ไม่เยอะหรอกยาย” ลูกศิษย์ที่นั่งใกล้ๆ ร่างทรงเป็นผู้ตอบแทน
“ก็แค่เอาเงินมาใส่พานสามหมื่นก็พอแล้วค่าของ ส่วนค่าทำพิธีอาจารย์แกคงไม่คิดหร
