สองหนุ่มสาวนิ่งอึ้งและในที่สุดลดามณีเป็นฝ่ายตอบ
“ไม่เชิงรู้จักเหรอค่ะพี่ฝน ที่ซีไปสัมมนาที่บางสะพานเดือนก่อนน่ะค่ะ ไปเจอคุณนีลที่โน่นเลยได้คุยกันบ้างนิดหน่อย”
“ใช่ที่ตอนนั้นพิมได้ยินพี่หมอคุยกับใครว่าน้องชายจมน้ำที่เกาะทะลุใช่พี่นีลรึเปล่าคะ” พิมพิกาทำท่าสนใจขึ้นมาอีกคน
จัตวาพยักหน้า “ใช่ครับน้องพิม ก็เหมือนว่าตอนนั้นพี่กับซีจะเจอเรื่องแปลกๆ นิดหน่อยด้วย”
“ยังไงเหรอคะ” พิมพิกาถามก่อนที่เธอจะนึกขึ้นได้
“อุ๊ยพิมลืมตัวค่ะ ขอโทษที่ที่อาจจะดูว่าละลาบละล้วงนะคะ ไม่ต้องเล่าก็ได้ค่ะ”
“เล่าได้ค่ะพี่พิม จริงๆ ซีก็ว่ามันแปลกมากแล้วก็ไม่รู้จะปรึกษาใคร ตอนแรกที่ดีใจว่าเจอพี่ฝนที่นี่ก็เพราะว่าซีกะจะได้ถามพี่ฝนเรื่องนี้ล่ะค่ะ” ลดามณีพูดขึ้นบ้าง
“งั้นเล่าเลย ตอนนี้พี่ว่าง” วริษาว่าแบบนั้นทุกคนจึงตั้งใจฟังเป็นพิเศษ
“คือว่าตอนนั้นซีสัมมนาเสร็จแล้วก็ไปเกาะทะลุกับเพื่อนค่ะ ไปนอนรีสอร์ตแถวๆ นั้
