คงเป็นเพราะหล่อนเดินเคียงข้างมากับธีธัช เจ้านายสุดหล่อผู้เป็นพระเอกของงานเลี้ยงในค่ำคืนนี้ ทำให้สายตาของผู้คนในงาน จับจ้องมองมา ผู้หญิงหลายคนเอียงหน้าซุบซิบกัน ในขณะที่ผู้ชายจ้องมองมาด้วยสายตาราวกับจะกระชากขึ้นไปบนเตียง “ไม่มีอะไรหรอก เอาไว้ผมพาคุณออกงานบ่อยๆ จะได้ชิน” มือใหญ่แตะลงบนท่อนแขน ทำให้หล่อนพอได้สติกลับคืนมาบ้าง “มิ้ม... ไม่ชินเลยค่ะบอส” “ยิ้มเข้าไว้นะ แล้วก็เดินข้างๆ ผม ไม่มีใครทำอะไรคุณได้ ไม่ต้องกลัว” คำปลอบประโลมของธีธัชราวกับมีเวทมนต์ เพราะมันทำให้หล่อนมีแรงใจที่จะต่อสู้กับสายตาที่จ้องมองมาทุกคู่ได้อย่างน่าอัศจรรย์ “ค่ะบอส” ธีธัชพาหล่อนเดินทักทายกับนักธุรกิจมากนานหลายตา และแนะนำหล่อนในฐานะเลขายอดเยี่ยมของตนเองอย่างภาคภูมิใจ หล่อนต้องเสแสร้งฉีกยิ้ม ทั้งๆ ที่หัวใจละโมบอยากเป็นอย่างอื่นมากกว่าแค่เลขาหน้าห้อง “ไม่น่าเชื่อนะครับว่าคุณธีธัชจะมีเลขาที่สวยขนาดนี้” ธีธัชหัว

