สองสาวยืนล่ำลากันอยู่สักพัก ผักกาดถึงยอมให้ผิงอันกลับ แต่ว่ายังถึงเดินไปขึ้นรถ เสียงผักกาดก็ร้องตามมา
"ผิงผิงเดี๋ยวก่อน"
"...." ร่างบางชะงักเท้า หันกลับไปมองตามเสียงเรียก
"เอานี่ลืมน้ำปลาหวาน เดี๋ยวก็กินมะม่วงไม่อร่อยหรอก" ผักกาดยื่นกล่องใส่น้ำปลาหวานที่สั่งน้าจันทำให้
"เอ่อ...." ผิงอันทำหน้าเลิ่กลั่ก หันไปมองโคลด์ที่ยืนอยู่ข้างๆ ถ้าเธอรับโคลด์ต้องโกรธมาก แต่ว่าถ้าไม่รับผักกาดจะต้องเสียใจ เธอควรทำยังไงดี แต่ก่อนที่ร่างบางจะตัดสินใจ โคลด์ก็พูดขึ้น
"คนอื่นให้ก็รับไว้สิ"
"ขอบใจนะ^^" เมื่อได้ยินแบบนั้น มือเล็กก็รีบยื่นไปรับน้ำปลาหวานพร้อมรอยยิ้มหวานทันที
"อือ^^ เดินทางปลอดภัยนะ" ผักกาดยักคิ้วให้ นี่เป็นแผนแก้แค้นของเธอเองแหละ เธออยากให้โคลด์ดมกลิ่นน้ำปลาหวานไปตลอดทาน เอาให้เป็นลมไปเลย และอยากให้ผิงอันได้กินขอบที่ตัวเองชอบด้วย
"บ๊ายบาย^^" ผิงอันโบกมือลาอย่างสดใส ดีใจที่ได้น้ำปลาหวานกลับ
