"พี่เมฆผักกาดจะพาผิงผิงไปปั่นจักรยานเล่นในไร่นะ" ผักกาดเดินจูงมือผิงอันมาบอกเมฆก่อนออกไปปั้นจักรยาน
"ตอนนี้นี่นะ เดี๋ยวก็ไม่สบายทั้งคู่" เมฆเอ็ดเข้าให้เพราะตอนนี้แดดแรงมาก จะไปปั่นจักรยานได้ไง
"ก็มันไม่มีเวลานี่ หนูกลัวผิงผิงกลับก่อน"
"มึงจะอยู่กินข้าวเย็นกับกูใช่มั้ย" เมฆหันไปถามเพื่อน ด้วยสายตาบังคับ เขาไม่ยอมให้สองสามออกไปปั่นจักรยานตอนนี้แน่
"อือ" โคลด์ตอบในลำคออย่างเลี่ยงไม่ได้ ลองเขาตอบว่าไม่ดูสิ ได้โดนมันกระโดดถีบหน้าแน่
"ได้ยินแล้วใช่มั้ย ไว้ปั่นตอนเย็น" เมฆหันไปบอกสองสาว
"อือ^^" ผักกาดพยักหน้ายิ้มตาปิด ดีใจที่ผิงอันจะอยู่เล่นกับเธอจนถึงเย็นเลย "ไปกันผิงผิง"
"เมียมึงนี่สดใสดีจังเลยนะ" โคลด์มองตามสองสาวเดินจูงมือกันออกไป
"ไม่เหมือนเมียมึงนี่ น่าสงสาร"
"กูไม่มีเมีย!" โคลด์สวนกลับทันที
"เหอะ!" เมฆกระตุกยิ้มมุมปาก อีกไม่นานหรอกมันจะเห่าเหมือนหมา
"สัสกว่าจะถึงเย็น" โคลด์กลอกต
