บทที่ 9 เพราะเธอคือเมีย!ชื่อ

1944 คำ

กลางดึกที่เงียบสนิทเทียนกัลยาภัคกำลังนอนหลับสนิทอยู่บนเตียงกว้างแต่ไม่มีท่าทีว่าจะรู้สึกตัวซูโฮค่อยๆปีนขึ้นมานอนบนเตียงใกล้กับหญิงสาว “อื้อออ คนจะนอน” หญิงสาวรู้สึกหงุดหงิดเพราะมีอะไรมาป้วนเปี้ยนที่บริเวณซอกคอแต่พยายามจะดิ้นหนีสิ่งนั้นก็ยิ่งตามารังควาน “กรี๊ดดด! อุปส์” “ฉันเอง อย่าร้อง” เมื่อเห็นว่าเทียนกัลยาภัคพยักหน้ารับรู้จึงปล่อยมือออกจากปากของหญิงสาว “คุณเข้ามาทำอะไรดึกขนาดนี้” เทียนกัลยาภัคเมื่อได้กลิ่นแอลกอฮอล์ลอยออกจากตัวชายหนุ่มจากๆจึงเริ่มระวังตัวมากขึ้น “ฉันแค่...อยากนอนกับเธอ” “ถอยออกไปคุณเมาแล้วก็นอนกลับไปนอนซะ” “จะไปไหน!” ซูโฮเมื่อเห็นว่าหญิงสาวกำลังคลานลงจากเตียงจึงรีบคว้าข้อเท้าไว้และลากหญิงสาวให้มานอนใต้ร่างของซูโฮอย่างง่ายดาย "คุณอย่าทำนะ ไม่!" หญิงสาวพยายามจะดิ้นหนีเพราะกลัวว่าชายหนุ่มจะทำอะไรไปมากกว่านี้ “ปล่อยก็ได้!” หมับ! “แต่ปล่อยใน” จบคำพูดชายหนุ่มก็อุ้มห

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม