เทียนกัลยาภัคนั่งตัวแข็งอยู่บนโชฟาซูโฮไม่ยอมปล่อยให้หญิงสาวคาดสายตา หญิงสาวนั่งมองชายหนุ่มสั่งงานลูกน้องแต่สายตาดันไปเห็นกับผ้าพันแผลบนมือข้างขวาหญิงสาวก็อดสงสัยไม่ได้
“มองฉันแบบนี้หมายความว่าอะไร” ซูโฮที่รู้ว่ามีคนแอบมอง
จึงเงยหน้าขึ้นมาแต่หญิงสาวก็หันหน้าหนีเหมือนไม่ได้สนใจ
“เปล่าค่ะ หนูจะออกไปข้างนอกคุณไม่ต้องตามหรอกค่ะหนูคงหนีออกจากที่นี่ไม่ได้” เพราะการคุ้มกันที่แน่นหนาทำให้ยากต่อการหลบหนี
“พี่แทจองมาพอดีเลยค่ะ” เทียนกัลยาภัคที่เดินออกมาเจอกับชายหนุ่มพอดีจึงหยุดทักทาย
“อย่าเรียกผมแบบนั้นเลยครับ” เพราะครั้งก่อนที่หญิงสาวเรียกเขาว่าพี่ก็โดนซูโฮทำโทษกันยกใหญ่ จนเขาเมื่อยขาไปหมดหากครั้งนี้เจ้านายได้ยินอีกชะตาเขาคงขาด
“เทียนพอใจจะเรียกค่ะ ว่าแต่มือของคุณซูโฮไปโดนอะไรมาคะ” หญิงสาวเข้าเรื่องอีกใจหนึ่งก็เป็นห่วงเพราะกลัวว่าชายหนุ่มจะเป็นอะไรมาก
“แค่แก้วบาดมือครับคุณเทียนเอายาไปทำแผลให้
