เกือบสิบชั่วโมงในการเดินทางมาถึงประเทศไทยและต้องเดินทางต่อไปยังจังหวัดหนึ่งในภาคใต้ซึ่งใช้เวลานานพอสมควร ครั้งที่สองกับการมาเยือนเมืองไทยของซูโฮ
“นายพักผ่อนก่อนไหมครับ” แทจองที่เห็นใบหน้าที่เหนื่อยล้าของซูโฮจึงนึกเป็นห่วง
“ไม่ต้อง! ฉันอยากไปเจอแออินแล้ว” ห่างกันแค่ไม่กี่วันแต่เขายอมรับว่าคิดถึงอ้อมกอดของหญิงสาวและกลิ่นหอมจากตัวของเทียนกัลยาภัค
“ไปให้เร็วที่สุด”
ซึ่งลูกน้องอย่างแทจองมีหรือที่จะขัดคำสั่งของเจ้านายหวังว่าการมาครั้งนี้เจ้านายจะรู้ใจตัวเองว่ารู้สึกยังไงกับเทียนกัลยาภัค
“ผมมีของมาฝากเจ้านายด้วยครับ” แทจองหยิบหนังสือออกมาจากกระเป๋าซึ่งเขาถือติดมาจากโซลคิดว่าอาจจะได้ใช้
“อะไรของนาย?”
“หนังสือพิชิตใจเมียไงครับ เผื่อได้ใช้”
“ฉันไม่อ่าน!” คนปากเก่งเลือกที่จะเมินเฉยกับหนังสือที่แทจองส่งให้คนอย่างพักซูโฮไม่จำเป็นต้องใช้วิธีอะไรพวกนี้
“ผมวางไว้ตรงนี้นะครับ” แทจองจึงวางหนังสือไว
