บทที่ 18 ง้อจนกว่าจะหายงอน

1801 คำ

“พี่ซูโฮใครให้เข้ามานอนในห้องนี้คะ” เทียนกัลยาภัคที่ตื่นขึ้นมาจึงเห็นว่าตัวเองไม่ได้นอนคนเดียว “ก็พี่เหงาแล้วก็นอนไม่หลับ อย่าไล่พี่เลยพี่สำนึกผิดแล้ว” ซูโฮพยายามทำหน้าทำตาให้ดูน่าสงสารและอ้อนหญิงสาวเพื่อให้ยกโทษให้ “อื้ออออ!” เทียนกัลยาภัคไม่ทันที่จะได้ตอบก็ถูกชายหนุ่มปิดปากเสียก่อนลิ้นหนาค่อยๆดันเข้าไปในโพรงปากและหยอกล้อตวัดลิ้นไล่กวาดน้ำหวาน “พะ พอแล้วค่ะ” “ที่รักมันโตแล้ว” “ว้ายยยย หน้าไม่อาย” หญิงสาวหน้าแดงออกมาเมื่อชายหนุ่มจับข้อมือของเธอให้มาสัมผัสกับท่อนเอ็นที่ตอนนี้ใหญ่เต็มตัวและรู้สึกอุ่นร้อนไปทั้งมือ “ขอนะคนดีไม่ไหวแล้ว มันแข็งไปหมดแล้ว อ่าส์!” ชายหนุ่มครางออกมาเพราะตอนนี้ท่อนเอ็นของเขากำลังขยายตัวใหญ่ที่พร้อมจะทิ่มแทงหญิงสาวแล้วซูโฮใช้ท่อนเอ็นที่อยู่ภายใต้กางเกงเข้ามาถูไถที่หน้าขาของหญิงสาว “พี่ซูโฮอย่าทำแบบนี้สิคะ” “ไม่ไหวแล้วก็แทงเข้าไปเลยนะ” ซูโฮรีบลุกขึ้นมาจัดการก

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม