เพี้ยะ!
“โอ๊ยยยย มีนเจ็บนะคะ” หญิงสาวใช้มือกุมแก้มที่โดนพัคซอนอินทำร้ายไว้ด้วยความเจ็บปวด
“โง่ ฉันให้ไปหลอกมันออกมาไม่ใช่ให้มันไล่เธอออกมาแบบนี้” ชายหนุ่มจ้องไปที่ใบหน้าของหญิงสาวด้วยความขุ่นเคืองและพร้อมจะขย้ำหญิงสาวให้แหลกคามือ
“มีนก็กลัวตายเหมือนกันนะคะ”
“แล้วสมองไม่คิดบ้างว่าถ้ากลับมาก็ต้องตายอยู่ดี”
“มีนขอโทษ อย่าทำอะไรมีนเลยนะคะ”
พัคซอนอินควักมืดออกมาและนำไปจ่อที่ต้นคอของมีนรญาพร้อมสายตาที่เลือดเย็นจนหญิงสาวกลัวจนตัวสั่นขึ้นมา
“อย่าทำอะไรมีนเลยนะคะ มีนสัญญาจะพามันมาให้ได้ค่ะ”
“ฉันให้แค่ว่าแค่ 3 วัน ถ้าทำไม่ได้เธอเตรียมคอขาดเลย”
ชายหนุ่มจึงเดินออกไปทิ้งให้มีนรญาอยู่คนเดียว หญิงสาวยิ่งเกลียดเทียนกัลยาภัคเข้าไปใหญ่แต่ไม่เคยคิดโทษตัวเองว่าทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะหญิงสาวทำตัวเอง
.
“อะไรนะยัยมีนมันไปวุ่นวายกับเทียนเหรอ ตาคิดว่ามันถูกจับแล้วซะอีก”
“อือ เทียนก็แค่สงสารเลยให้มาพักด้ว
