หลายอาทิตย์ต่อมา...
ช่วงนี้ฉันกลับมานอนบ้าน ในรอบหลายเดือน เรื่องของเรื่องแม่โทรตามบอกให้กลับบ้านบ้าง อ้างเหตุผลว่าบ้านคิดถึง
ฉันก็เลยกลับมาอยู่บ้านยาว ๆ จนกว่าจะเปิดเทอมขึ้นปวส.2 แน่นอนว่าการกลับมาอยู่บ้านของฉันทำให้นาวอารมณ์เสียอยู่บ้าง ซึ่งนาวก็กลับมาอยู่บ้านเหมือนกัน
“อายุก็เยอะแล้ว อีกปีเดียวก็เรียนจบ ถ้าไม่เรียนต่อ คิดว่าจะทำอะไร” ในมื้อเย็นแม่เป็นคนเปิดฉาก
เรียนต่อหรือไม่เรียนต่อ ไม่ใช่เรื่องที่แม่ของฉันสนใจ สิ่งที่แม่สนใจ อยากจะรู้ก็คือ ‘เมื่อไหร่ฉันจะมีแฟน’
“น่าจะเรียนต่อนะแม่” จริง ๆ แล้วก็มีคิดเอาไว้บ้าง แต่ก็ยังไม่มีอะไรแน่นอน
“เรียนก็ดีแล้ว” พ่อพูดก่อนจะชะงักคำพูดไว้แล้วพูดขึ้นอีกว่า “แต่จริง ๆ ควรเลือกเรียนอะไรที่มันมั่นคงกว่านี้”
ฉันกับพ่อเราไม่ค่อยลงรอยกันเพราะการเลือกเรียนของฉัน พ่อเป็นครูจึงอยากให้ฉันเดินตามรอยพ่อ พ่ออยากให้ฉันเข้ารับราชการแบบพ่อ
แต่ฉันเลือกสิ่งที
