ฉันกลับมาถึงบ้านตอนบ่ายสี่โมง เกือบห้าโมงเย็น ตอนนี้พี่โคมไฟกำลังขนของเข้าร้าน ฉันก็ช่วยด้วยเช่นกัน
“อยู่กินข้าวที่นี่สิไฟ” พ่อของฉันที่เพิ่งจขับรถเข้ามาจอดหน้าบ้านเอ่ยชวนพี่โคมไฟ
“ขอบคุณครับพ่อ” พี่โคมไฟยิ้มหน้าบาน เมื่อก่อนนะเรียกครูพูลศักดิ์ แต่เดี๋ยวนี้เรียกพ่อ
ไม่รู้เหมือนกันว่าเริ่มเรียกตั้งแต่เมื่อไหร่
ใช้เวลาขนของอยู่สักพักใหญ่ ทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย เหลือแค่ทยอยเติมของในร้าน ซึ่งหน้าที่นี้เป็นของฉัน และจะเริ่มพรุ่งนี้
“ใครมาน่ะ” แม่เอ่ยถาม ด้วยว่าได้ยินเสียงรถ
“ไอ้โมน่ะแม่ หอมนัดกับมันไว้ว่าจะไปคลองถมด้วยกัน” ฉันรีบเดินไปหน้าบ้านเพื่อต้อนรับเพื่อน
“แม่หวัดดีครับ” โมเดินเข้ามาสวัสดีแม่ฉัน ส่วนพ่อเดินไปรดน้ำต้นไม้หลังบ้านแล้ว
“เออ ๆ ว่าแต่ไปกันกี่คน”
“หอมจะ 20 แล้วนะแม่ แล้วนี่ก็เพื่อนตั้งแต่เด็ก” เพราะรู้ไงว่าแม่จะพูดอะไร ฉันก็เลยต้องพูดดักเอาไว้ก่อน
“อ้างเพื่อน ๆ แต่ไม่เ
