“จะกินข้าวหรือจะกินโจ๊ก” นาวเอ่ยถามในขณะที่เราสองคนกำลังจะเข้าตัวเมือง
“กินโจ๊กก็ได้ ยังเช้าอยู่ขี้เกียจเคี้ยวข้าว”
“เดี๋ยวสาย ๆ ก็หิว” นาวบ่นเล็กน้อย
แต่จากนั้นก็จอดรถร้านโจ๊กที่คนในเมืองค่อนข้างนิยมทาน เพราะว่าขายมาแต่ดั้งแต่เดิม
“เอาเหมือนกันสั่งให้ด้วย เดี๋ยวมา” นาวบอกก่อนจะลงจากรถ เขาเดินตรงไปที่ร้านสะดวกซื้อ
ฉันเดินเข้ามาในร้านโจ๊ก เขียนเมนูที่ต้องการใส่กระดาษ แล้วยื่นให้คนขาย จากนั้นก็หาที่นั่ง ซึ่งแทบจะไม่มีที่เหลือให้นั่งเลยล่ะ
โจ๊กที่สั่งได้พร้อมกับนาวเดินเข้ามานั่งในร้านพอดี นาวเดินไปตักน้ำแข็งและกลับมานั่งที่เดิม เราสองคนนั่งกินโจ๊กโดยที่ไม่ได้พูดอะไรกัน
ใช้เวลากินโจ๊กไม่นานก็เรียบร้อย เดินออกจากร้านกลับเข้ามานั่งในรถของนาว
นาวขับรถต่อเพื่อไปที่สนามแข่งฟุตบอล ผ่านไปประมาณ 30 นาที นาวจอดหน้าสนามฟุตบอลที่เป็นสถานที่แข่งของวันนี้
“ทำไร” ฉันขยับตัวถอยเล็กน้อยเมื่อนาวยื่นมื
