สองอาทิตย์ต่อมานับตั้งแต่ที่ฉันและนาวไปคลองถมด้วยกัน เราสองคนยังไม่ได้เจอกันอีกเลย เพราะว่านาวเริ่มทำงานกับพี่เฟย์ในเช้าวันถัดมา เขาต้องเรียนรู้งานหลาย ๆ อย่าง ทำให้ไม่มีเวลามาถือสายค้าง กลับถึงบ้านบางทีก็สองทุ่มสามทุ่ม นั่นเป็นเวลาที่ค้างสายกันได้ และส่วนมากนาวจะโทรมาแล้วหลับมากกว่า
เราถือสายกันจนเช้า และฉันมีหน้าที่ตัดสายและโทรปลุกนาวให้เขาแต่งตัวไปทำงานให้ทัน เป็นแบบนั้นมาตลอดสองอาทิตย์
นาวทำงาน ส่วนฉันช่วยแม่ขายของที่ร้าน และแน่นอนว่าเจอบรรดาลูกค้าขี้คุยพยายามเสาะหาเรื่องมาถามฉันเพื่อเอาไปเป็นบทสนทนาในวงขี้นินทา
อ้อ ดูเหมือนว่าแม่ของฉันจะเลิกเชียร์พี่โคมไฟแล้ว คงเพราะพี่โคมไฟบอกว่ามีแฟนแล้ว
แต่ว่าถึงจะไม่เชียร์พี่โคมไฟก็ใช่ว่าจะไม่เล็งคนอื่น ๆ ที่เข้าตาแม่นะ
“อย่าแรดอะ” และนี่คือคำอวยพรยามเช้าจากนาว
เรื่องของเรื่องวันนี้ฉันจะไปเชียร์โมเตะบอลระดับคัดเลือกของกลุ่ม และตอนนี้ฉันกำลัง
