52ห้ามยุ่งกับใครอีก

1563 คำ

“พี่ภู” นั่นไง…คนเมาไม่ยอมจบจริงๆด้วย ผมหลับตาลงแล้วพร้อมแกล้งหลับ แต่คนตัวเล็กยังดิ้นยุกยิกเรียกชื่อผม เอามือมาบีบจมูกก่อกวนผมอีก “หลับทิ้งหนูเหรอ ลุกขึ้นมาคุยกันเดี๋ยวนี้เลยนะ ” ไม่นานสมายด์ก็ลุกขึ้นมาแล้วขึ้นคร่อมผม “มายด์…” ผมเรียกชื่อเธอเสียงเบา มองดูคนตัวเล็กที่ก้มลงดูดเลียที่อกด้านซ้ายของผม ไล่ลามขึ้นมาตามซอกคอ ก่อนกัดแรงๆจนผมรู้สึกเจ็บ “โอ้ย!!มายด์…พี่เจ็บ” แต่เธอไม่ยอมหยุดยังดูดทำรอยไปทั่ว คอผมน่าจะแดงไปหมดแล้ว “จะได้จำว่าห้ามไปคุยกับใครอีก” บ้าอะไรกันวะเนี่ย “มายด์พรุ่งนี้พี่ต้องไปเรียนนะ แล้วคอพี่แดงแบบนี้พี่จะไปได้ไง ” “ก็ให้คนรู้ทั้งมหาลัยไปเลยสิ ว่าพี่เป็นของหนู” จ้วบ~ “อ๊ะ~” ผมเจ็บและในขณะเดียวกันที่เธอนั่งทับแก่นกายผม ขยับไปขยับมาจนน้องชายผมมันแข็งไปหมด “ไม่นอนใช่มั้ย ” ผมกอดเธอแล้วพลิกให้เธออยู่ด้านล่าง จ้วบ~จ้วบ~ “อื้ม…” ผมจูบปิดปากเธอไว้พร้อมบีบขยำ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม