วันรุ่งขึ้นน้ำหวานมาเรียนที่มหาวิทยาลัยตามปกติและหลังจากเรียนวิชาสุดท้ายจบ ก็มีเพื่อนคนหนึ่งมาบอกว่าศิวานนท์ต้องการพบหล่อนด่วน แม้จะไม่อยากเห็นหน้าของเขานัก แต่หล่อนก็เลี่ยงไม่ได้ จึงต้องฝืนใจไปพบเขาที่ห้องรับรองพิเศษที่ทางมหาวิทยาลัยจัดไว้เพื่อต้อนรับอาจารย์กิตติมศักดิ์อย่างศิวานนท์
“เข้ามาได้...”
เมื่อเสียงห้าวที่อยู่ภายในห้องเอ่ยปากอนุญาต สาวน้อยจึงค่อย ๆ เปิดประตูเข้าไป พร้อมกับก้าวช้า ๆ “ปิดประตูเสียด้วย...”
น้ำหวานปิดประตูแผ่วเบา ก่อนจะเดินมาหยุดตรงหน้าของศิวานนท์ที่ทำท่าทำทางยุ่งอยู่กับแฟ้มตรงหน้า “อาจารย์ต้องการพบดิฉันเรื่องอะไรหรือคะ”
ใบหน้าที่หล่อเหลาคมคายเงยหน้าขึ้น จ้องมองสตรีเบื้องหน้าด้วยสายตาเย็นชา “คุณทำข้อสอบไม่ผ่าน และได้คะแนนต่ำมาก ผมไม่รู้หรอกนะว่าคุณคิดอะไรอยู่ตอนที่ผมสอน แต่จากผลการสอบทำให้ผมรู้ว่าคุณไม่ได้ตั้งใจเรียนแม้แต่นิดเดียว...”
“ดิฉันปวดหัวเลยไม่ค่อยเข้
