หลังจากนั่งร่วมโต๊ะอาหารกันไม่นาน ก็มีเจ้าหนุ่มหน้ามนคนเดิมที่เขาเจอที่ดาดฟ้ามาขออนุญาตพาน้ำหวานออกไปเต้นรำที่ฟลอร์กลางห้องโถง ชายหนุ่มไม่อาจจะปฏิเสธได้ ได้แต่กัดเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความไม่พอใจ
ไม่พอใจหรือ... เขาไม่พอใจใครกัน...
น้ำหวาน... ไอ้หนุ่มคนนั้น หรือว่าตัวเอง!...
ศิวานนท์ส่ายศีรษะไปมาด้วยความสับสน ก่อนจะยกแก้วไวน์เทพรวดใส่ลำคอแกร่งจนหมดแก้ว ดวงตาคมกล้าจ้องมองไปยังร่างของน้ำหวานที่ยักย้ายส่ายสะโพกกับไอ้หนุ่มหน้าจืดอย่างร่าเริงด้วยความไม่สบอารมณ์ยิ่งนัก
“พึ่งจะแตกเนื้อสาวก็ใจแตกซะแล้ว!” พึมพำอย่างไม่พอใจ ก่อนจะลุกขึ้นเต็มความสูงและหมุนตัวเดินกลับไปห้องอย่างรวดเร็ว
เด็กสาวหุบยิ้มลงทันทีเมื่อหางตามองเห็นร่างสูงใหญ่ของศิวานนท์เดินหายออกไปจากห้องโถงใหญ่ของเรือ พร้อม ๆ กับร่างกายก็หยุดเคลื่อนไหวตามจังหวะเพลงเช่นกัน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองผู้ชายที่หล่อนรู้แค่ว่าชื่อภพด้วยอาการขอโทษขอโพย
