หลังจากเก็บข้าวของในห้องพักที่หรูหราฟู่ฟ่าของเรือสำราญแล้ว น้ำหวานก็ก้าวออกมาจากห้องพัก เดินลัดห้องโถงที่มีทั้งบาร์และร้านอาหารอยู่ตรงมุมด้านซ้ายออกไปด้านนอกของเรือที่สามารถขึ้นไปยังดาดฟ้าหรือชั้นบนสุดที่มีสระว่ายน้ำได้
ระหว่างทางมีผู้คนหลากหลายเชื้อชาติทั้งยุโรป เอเชีย ทั้งหญิงทั้งชาย นั่งคุยกันตามโต๊ะที่จัดไว้รับรอง เด็กสาวรีบก้าวเท้าเดินผ่านไปอย่างเร็ว เพราะด้วยความประหม่า หรืออาจจะรวมถึงการที่หล่อนไม่อาจจะสื่อสารภาษาต่างชาติได้คล่องเท่าบัวบุษบาและชมนาด ทำให้เด็กสาวขลาดกลัว
“สวัสดีครับ น้องใช่คนไทยหรือเปล่าครับ”
เมื่อทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้ที่ลับตาคนที่สุด เสียงห้าวสำเนียงที่คุ้นเคยมาตั้งแต่เกิดทำให้น้ำหวานยิ้มออกมา และหันกลับไปมอง ก็เห็นผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่ หน้าตาดีคนหนึ่งยืนยิ้มให้ด้วยท่าทางเป็นมิตร
“พี่ก็เป็นคนไทยหรือคะ”
น้ำหวานเอ่ยอย่างตื่นเต้น เพราะในเรือนี้นอกจากศิวานนท์ที่ห
